9. Hukuk Dairesi 2011/35726 E.,  2013/28718 K.

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Asıl hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından, asıl hüküm ve temyiz talebinin reddi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
Hüküm ve temyiz talebinin reddi kararı süresi içinde taraflar avukatlarınca ve ayrıca davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; davalı vekilinin süresinde temyiz dilekçesi vermesine rağmen temyiz giderlerini karşılamaması sebebiyle mahkemece 13.04.2011 tarihinde muhtıra çıkarıldığı, muhtıranın gereği yerine getirilmediğinden 30.05.2011 tarihli ek karar ile davalının temyiz talebi reddedilmiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2007/9-272 E. 2007/282 K. 03.02.2011 tarihli kararında da belirtildiği üzere çıkartılan muhtırada eksik giderin, belirtilen süre içerisinde “mahkeme veznesine” yatırılması değil, yer belirtilmeksizin “yatırmasının-getirmesinin” istenilmesi halinde Yasanın aradığı biçimde ihtar yapıldığı kabul edilemez. Dosya içindeki muhtıra eksik temyiz giderinin “dosyaya yatırılması” gerektiği ibaresiyle usulüne aykırı olarak düzenlenmiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında anılan muhtıra geçersizdir. Bu durumda, hükmün temyiz edilmemiş sayılmasının koşulu olarak düzenlenen halin somut olayda gerçekleşmediğinden mahkemenin temyiz isteminin temyiz gideri yönünden reddine ilişkin ek kararı usul ve yasaya uygun olmadığından, davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin kabulü ile mahkemece verilen 30.05.2011 tarihli ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verilerek dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;
2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;
a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,
b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,
c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,
ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,
d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,
e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,
içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve Kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K, Dairemizin 01.04.2008 gün ve 2007/38353 Esas, 2008/7142 Karar sayılı ilamı).
Somut olayda Mahkemece davacının hak kazandığı alacaklar hüküm altına alınmış ise de yıllık ücretli izin alacağı hakkında mükerrer paragraf oluşturulması, ayrıca faiz başlangıç tarihlerinin açıkca yazılmamasının infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK’nın geçici 3/1 maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ:
Hüküm fıkrasındaki 1 numaralı paragrafın tamamen çıkartılarak, yerine;
“1- DAVANIN KISMEN KABULÜ ile
1.327,77 TL ücret alacağının 100,00 TL’lik kısmının dava tarihi olan 12.11.2009 tarihinden, kalan kısmının ıslah tarihi olan 08.02.2011 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte,
7.523,42 TL fazla çalışma ücretinin 100,00 TL’lik kısmının dava tarihi olan 12.11.2009 tarihinden, kalan kısmının ıslah tarihi olan 08.02.2011 tarihinden itibaren işleyecek, bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte,
232,83 TL ulusal bayram ve genel tatil ücretinin 100,00 TL’lik kısmının dava tarihi olan 12.11.2009 tarihinden, kalan kısmının ıslah tarihi olan 08.02.2011 tarihinden itibaren işleyecek, bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte,
1.570,64 TL hafta tatili ücretinin 100,00 TL’lik kısmının dava tarihi olan 12.11.2009 tarihinden, kalan kısmının ıslah tarihi olan 08.02.2011 tarihinden itibaren işleyecek, bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte,
1.091,80 TL yıllık izin ücretinin, 100,00 TL’lik kısmının dava tarihi olan 12.11.2009 tarihinden, kalan kısmının ıslah tarihi olan 08.02.2011 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davacıdan alınarak davacıya verilmesine“ paragrafı yazılarak hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacıdan fazla alınan 184.10 TL'nin davacıya iadesi ile aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 08.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.