9. Ceza Dairesi 2022/16334 E.,  2023/6582 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2145 E., 2020/1851 K.
SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2019 tarihli ve 2017/287 Esas, 2019/547 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 16.12.2020 tarihli ve 2019/2145 Esas, 2020/1851 Karar sayılı kararı İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararı kaldırılarak sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (a) bendi uyarınca atılı suçtan beraatine hükmedilmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 13.12.2022 tarihli ve 9-2022/ 148525 sayılı temyiz talebinin reddi görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi
Mağdurenin zihinsel ve düşünsel engel durumunun olduğuna, cinsel nitelikli eylemlerin uzun süre tekrarlandığına, beraat kararı verilmesinin kanunlara aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Mahkemece "Sanık savunması, katılan beyanı, adli raporlar ve tüm dosya kapsamına göre, katılan mağdur ile sanığın bir dönem sevgili oldukları, sanığın, yaşı küçük mağduru cinsel olarak istismar ettiği, müteaddit defalar ilişkide bulunduğu, sanığın tevil yollu ikrarı, mağdurun samimi itirafları ve mağdurun bakire olmadığına dair rapor ile sabit olduğundan sanığın cezalandırılmasına karar vermek gerekmiş, aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir." gerekçeleri ile sanığın atılı suçtan 2 yıl 1 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince ''Sanık hakkında 'Reşit Olmayanla Cinsel İlişki' suçundan kurulan Mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu ile ilgili yapılan inceleme sonucunda; TCK 104. Maddesine göre suç oluşması için cinsel organın mağdurenin cinsel organına sokulması suretiyle tam bir ilişki gerçekleşmesinin gerekmesi cinsel organ sokulmadan gerçekleşen ilişkinin bu kapsamda olmaması 15 yaşını dolduran mağdurenin tüm aşamalardaki beyanlarında sanık ile rıza ile birlikte olduğunu sanığın cinsel organını sokmak istediğini ancak bunun gerçekleşmediğini, sanığın parmağını cinsel organına soktuğunu beyan etmesi ve 15 yaşını doldurduktan sonra cinsel ilişki boyutuna varmayan rıza ile gerçekleşen ilişkinin suç oluşturmaması karşısında sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve İstinaf istemi bu nedenle yerinde görülmüş olmakla, bu aykırılık daha fazla araştırmayı gerektirmediğinden ve yeniden duruşma yapılmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan aşağıdaki şekilde vicdani ve hukuki hüküm kurmak sonuç ve kanaatine ulaşılmıştır. kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiştir." gerekçesiyle mahkumiyet kararı kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Katılan mağdure vekilinin temyize hakkı bulunduğundan Tebliğnamenin temyiz isteminin reddi yönündeki görüşüne iştirak olunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 16.12.2020 tarihli ve 2019/2145 Esas, 2020/1851 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.10.2023 tarihinde karar verildi.