9. Ceza Dairesi 2012/4097 E. 2012/14738 K. — Yargıtay Kararı
9. Ceza Dairesi 2012/4097 Esas 2012/14738 Karar 11.12.2012
9. Ceza Dairesi 2012/4097 E., 2012/14738 K.
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma, iftira Hüküm : 1- TCK'nın 191/1, 62/1, 53/1. 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere 2- TCK'nın 268/1 yollamasıyla 267/1, 62/1, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 5560 sayılı Kanunla değişik 191. maddesinde, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmış olan sanık hakkında, birinci fıkraya göre cezaya hükmedilmeden ikinci fıkra gereğince sadece tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine ya da altıncı fıkranın yollaması uyarınca birinci fıkradaki ceza ile birlikte ikinci fıkradaki tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmesi öngörülmüş olup; bu iki seçenekten biri uygulanırken yasal gerekçe gösterilmesi, gerekçenin somut olgulara ve davranışlarına bağlı olarak, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyup uymayacağının değerlendirilmesine dayanması gerektiği gözetilmeden ve gerekçesi gösterilmeden, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hapis cezası tayini, 2- Sanığın tekerrüre esas alınan Ümraniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2004 gün ve 2002/1605 esas, 2004/305 sayılı kararında, sanık hakkında "uyuşturucu madde kullanma" suçundan 765 sayılı TCK'nın 404/2, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri gereğince adli para cezasına hükmedildiği, hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinde bu suçun karşılığının tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri olarak düzenlenmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının düşünülmemesi, 3- Kararın gerekçesinde sanık hakkında iftira suçundan dolayı alt sınırdan ceza tayin edildiğinin belirtilmesine karşın, hüküm fıkrasında teşdiden ceza tayini suretiyle hükmün karıştırılması, 4- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a, b, d, e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu kararı dosyanızda kullanın
Hukuk Asistan ile Yargıtay, Danıştay ve emsal kararlarında gelişmiş arama yapın; kararları dosyalarınıza ekleyin, UYAP ve UETS entegrasyonuyla işlerinizi tek yerden yönetin.
İnternet sitemizde gizliliğinizi koruyabilmek ve size daha iyi bir deneyim sunmak için sınırlı sayıda çerezler yer alır. Kullandığımız çerezler hakkında daha fazla bilgi edinmek için Çerez Politikamıza bakın.