8. Ceza Dairesi 2023/3003 E.,  2025/988 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/967 Esas, 2022/2537 Karar
SUÇ : Halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
1. Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.05.2017 tarihli ve 2017/69 Esas, 2017/99 Karar sayılı kararı ile sanığın, halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 216/3, 43/1, 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay 12 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Karar; 25.05.2017 tarihinde kesinleşmiştir.
2. Sanığın denetim süresi içerisinde (13.06.2017 tarihinde) kasıtlı suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine dava dosyası yeniden ele alınmıştır. Akabinde; Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2022 tarihli ve 2022/46 Esas, 2022/89 Karar sayılı kararıyla hükmün 10 ay 12 gün hapis cezası olarak açıklanmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 19.12.2022 tarihli ve 2022/967 Esas, 2022/2537 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafinin Temyiz İstemi
Sanığın eyleminin ifade özgürlüğü kapsamında olduğuna, mahkemenin görevsiz olduğuna ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre; sanığın "Facebook" isimli sosyal medya hesabından 15.10.2013 tarihinde 'BİR ZAMANLAR.. İran da mollalar Şah ve Kraliçe Farah Diba karşılıyorlar...' yazılı resmin altına "bunlar muhammedin sapik yaratiklaridir ne yapsalar yeridir" şeklinde yorum yapması; 23.10.2013 tarihinde, ''DİYANET İŞLERİ BAŞKANI VEREMEZ BU FETVAYI BEN VERİYORUM BU KILDIĞINIZ NAMAZ DEĞİL SADECE YATIP KALKMAKTIR *** AĞNAR BİZİM KÜLLÜKTE VATANI BAYRAĞI OLMAYANIN DİNİ OLMAZ ***, *** SAVCILARI GÖREVE DAVET EDİYORUM'' yazılı fotoğrafı paylaşması; 23.09.2013 tarihinde ise ''oğlunu kesmeye kalkan adama koyun göndereceğine beyin gönderseydin ya'' yazılı fotoğrafı ve ''tanrı kurban yerine ibrahime fidan gönderip bunu benim için dik deseydi yeryüzü bugün cennete dönerdi'' yazılı fotoğrafı paylaşması şeklindeki olaylara ilişkin olarak;
Sanığın; halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçunu, basit yargılama usulüne tabi olmayan terör örgütü propagandası yapma suçu ile birlikte işlemesi nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 251/8. maddesi gereğince basit yargılama usulünün uygulanamayacağı belirlenerek yapılan incelemede,
Tebliğname'de ve gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin sanığın yargılamaya konu edilen paylaşımları yaptığı "23.09.2013, 15.10.2013, 23.10.2013" tarihleri yerine sehven "07.12.2015" tarihi olarak yazıldığı tespit edilmekle inceleme yapılmıştır. Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin "23.09.2013, 15.10.2013, 23.10.2013" tarihleri yerine "07.12.2015" olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün olan yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Basın yayın yoluyla atılı suçu işlediği anlaşılan sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 218. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği hususunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, paylaşımları kendisinin yaptığına dair ikrarı dikkate alındığında eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği tespit edilmiştir. 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi gereğince hükmün aynen açıklanması ve diğer lehe hükümlerin uygulanmaması hukuka uygun olduğundan ve sanığın, halkın büyük kesiminin benimsediği İslam dininin en önemli değerlerinden olan Peygamberlere, ibadetlere ve inanan insanlara yönelen aşağılayıcı paylaşımlarının ifade ve düşünce özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği ve yargılamanın cezanın üst sınırına göre görevli olan mahkemece yapıldığı anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda eleştirilen hususlar dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 19.12.2022 tarihli ve 2022/967 Esas, 2022/2537 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2025 tarihinde karar verildi.