8. Ceza Dairesi 2023/1915 E.,  2024/552 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1397 E., 2022/1955 K.
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Selendi Cumhuriyet Başsavcılığının 18.03.2021 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154/1 ve 53, 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır
2. Selendi Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c.maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.
3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 20.09.2022 tarihli kararı ile ilk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154/1,167/1,62,50/1-a,52 /2-4.maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrili 1500 TL ve doğrudan verilen 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi katılanla kardeş olduklarına, babalarından kalan taşınmazları 2007 yılında fiilen taksim ettiklerine taksimde suça konu taşınmazın kendisine düştüğüne, bunun karşılığında başka taşınmazı katılana bıraktığına, tanıkların beyanlarında savunmasını doğruladıklarına, katılanın taşınmazdaki hissesini ekmesine engel olmadığına, suç kastı bulunmadığına beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay sanıkla katılanın kardeş olup suça konu Şehirlioğlu Mahallesi 119 ada 33 parsel sayılı taşınmazda her ikisinin de tapuda hissesi bulunmasına karşın sanığın taşınmazın tamamını ekip biçerek katılanın taşınmazından faydalanmasına engel olduğu iddiasına ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;
Tarafların babası öldükten sonra miras kalan arazilerin fiili taksim suretiyle kardeşlere pay edildiği ve bu taksimatın tanıkların huzurunda yapıldığı, tanıkların taksimata katılanın bir itirazı olmadığını beyan ettikleri, her ne kadar tanık M. A. taksimat esnasında Kasım'ın huzurda bulunmadığını söylemişse de, sonradan Kasım'ın taksimata bir itirazının olmadığını söylediği, sanıkların öncesinde gerçekleşen ve katılanın da itirazının olmadığı fiili taksim neticesinde bir hakka dayanarak dava konusu araziyi kullandıkları ve suç işleme kastlarının bulunmadığının kabulünün gerektiği anlaşılmakla, sanığın beraatine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;
Katılan ile sanığın kardeş oldukları, Selendi ilçesi 119 ada 33 sayılı parselin 2/3 hissesinin katılana, 1/3 hissesinin ise sanığa ait olduğu sanığın diğer sanıkla birlikte katılana ait hisseyi de kapsayacak şekilde tarlanın tamamını sürüp ekmek suretiyle atılı suçu işlediği katılan ile sanık arasında yapılan fiili taksimin geçerli olduğu, yine katılan ... ile Sanık ... arasında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan aynı yer ile ilgili Selendi Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/13 Esas sayılı dosyasında beraat kararı verildiği, bu karara karşı katılan vekilinin istinafı üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemeleri 12. Ceza Dairesinin 2019/1706 Esas ve 2020/2004 sayılı kararı ile sanığın dava konusu taşınmazın tamamına buğday ekmek suretiyle katılanın tasarrufunu engellediğinden bahisle verilen beraat kararı kaldırılarak sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğu da dikkate alınarak, sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilip mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Suça konu taşınmazda sanıkla katılanın hissedar oldukları sanığın katılanın da hissesinin bulunduğu taşınmazın tamamını ekip biçerek katılanın taşınmazdan yararlanmasına engel olduğu tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşılmakla bölge adliye mahkemesince verilen mahkumiyet kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2021/1397 Esas, sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Selendi Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2024 tarihinde karar verildi.