8. Ceza Dairesi 2022/743 E.,  2025/732 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/2331 E., 2020/573 K.
SUÇ : Suçu ve suçluyu övme
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Ankara 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.02.2018 tarihli ve 2017/44 Esas, 2018/24 Karar sayılı kararı ile sanıkların suçu ve suçluyu övme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 215, 62, 50/1-a, 52/1,2,3 ve 4. maddeleri uyarınca 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve adli para cezalarının 4 eşit taksitte tahsiline karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 25.06.2020 tarihli ve 2018/2331 Esas, 2020/573 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıkların istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık ... ve sanık ... müdafinin temyiz istemleri; unsurları oluşmayan suçtan beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre; sanıkların, temyiz dışı sanıkların pkk terör örgütü liderini öven mahiyette yazıların bulunduğu pankartlarla yaptıkları izinsiz yürüyüşlerini kameraya çekmek suretiyle suçu ve suçluyu övme suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak yapılan yargılamada;
Temyiz dışı sanıkların suç tarihinde terör örgütü liderini öven mahiyetteki pankartla yürümek istedikleri ancak polis tarafından engel olunduğu somut olayda; sanıkların suç işleme kasıtlarının bulunmadığına, tesadüfen orada bulunduklarına ve merakları nedeniyle olayları kameraya çektiklerine dair savunmaları, olay tutanağı ve sanıklar hakkındaki iddia birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların eylemlerinin olayları kameraya çekmekten ibaret olduğu ve fiillerinin suçu ve suçluyu övme suçunu unsurları yönünden oluşturmadığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla; sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle mahkumiyetlerine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ... ve sanık ... müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 25.06.2020 tarihli ve 2018/2331 Esas, 2020/573 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Ankara 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2025 tarihinde karar verildi.