8. Ceza Dairesi 2021/4839 E. 2023/7916 K. — Yargıtay Kararı :: Hukuk Asistan
Yargıtay Kararı

8. Ceza Dairesi 2021/4839 E. 2023/7916 K. — Yargıtay Kararı

8. Ceza Dairesi 2021/4839 Esas 2023/7916 Karar 25.10.2023
8. Ceza Dairesi 2021/4839 E.,  2023/7916 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/1093 E., 2015/891 K.
SUÇ : Eziyet etme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığının 20.07.2012 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında eziyet suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.01.2016 tarihli kararı sanığın atılı suçtan 4 yıl hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, delil yetersizliğine, ceza miktarına, lehe hükümlerin uygulanmamasına ve diğer nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın ücretli bakıcılığını üstlendiği yatalak ve konuşma kabiliyeti bulunmaması sebebiyle beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olan mağdura vurmak, hırpalamak ve tedirgin edici davranışlarda bulunmak suretiyle yüklenen eziyet suçunu işlediğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Ceza Genel Kurulu'nun 21.05.2013 gün ve 2012/1270 Esas ve 2013/248 sayılı Kararında da vurgulandığı üzere; katılanların eve gizli kamera yerleştirerek hasta ve yatalak olan babalarının bakıcısı olan sanığın hareketlerini izlemek şeklindeki eylemi, bir başkasının özel hayatına müdahale olmayıp, babaları olan mağdura karşı işlendiğini düşündükleri suçla ilgili olarak kaybolma olasılığı bulunan kanıtların kaybolmasını engelleyerek, yetkili makamlara sunmak amacıyla güvence altına almak olduğundan, söz konusu kamera kayıtları hukuka uygun delil olarak kabul edilerek yapılan incelemede;
1. Katılanların beyanları, sanığın tevili ikrarı, kamera görüntülerine ilişkin bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı itibariyle yatalak olan ve konuşamayan yaşlı babaları mağdura bakması için katılanların 2010 yılında sanık ile anlaştıkları; 2012 yılının başlarında mağdurun vücudunun çeşitli yerlerinde morarma, kızarma ve darp izlerinin katılanların dikkatini çekmesi üzerine eve gizlice kamera taktırmak suretiyle mağdur babalarını izlemeye aldıkları, evde bulunan kamera kayıtlarının dosyada mevcut CD'ye aktarılarak tanzim edilen bilirkişi raporunda da tespit edildiği üzere mağdurun bakıcısı olan sanığın mağdurun kafasına bastırarak sert bir şekilde serum hortumlarını ayarlamak, yastık ile mağdura vurmak yine yastığı mağdura vuruyormuş gibi yaparak mağduru tedirgin etmek gibi hareketlerle, hasta ve yaşlı olması nedeniyle beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak konumda olan mağdurun fizik ve psikolojisi üzerinde tahrip edici, sistematik ve süreklilik arz eden fiillerde bulunan sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülmüş, Mahkemenin kabul ve uygulaması hukuka uygun bulunmuştur.
2. Mahkemece sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması, dosya kapsamı ile uyumlu, yasal ve yeterli şekilde gerekçelendirildiğinden; ayrıca ceza miktarı itibariyle erteleme, seçenek yaptırımlara çevirme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasında yasal imkansızlık bulunduğundan sanık müdafiinin bu husustaki temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2023 tarihinde karar verildi.

Bu kararı dosyanızda kullanın

Hukuk Asistan ile Yargıtay, Danıştay ve emsal kararlarında gelişmiş arama yapın; kararları dosyalarınıza ekleyin, UYAP ve UETS entegrasyonuyla işlerinizi tek yerden yönetin.

Bize yazın