8. Ceza Dairesi 2016/4767 E.,  2016/8462 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, hırsızlık ve mala zarar verme
HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan doğrudan verilen para cezası miktarı itibariyle kesin olup 5219 sayılı Yasa ile değişik CMUK.nun 305/1. madde ve fıkrası uyarınca temyiz olanağı bulunmadığından sanık ... ve ... müdafiinin bu suça yönelik temyiz istemlerinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),
2- Sanık ...'ın hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince:
Hükümden sonra, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile bir kısım ibareleri iptal edilerek, 24.11.2015 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanıp yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Hırsızlık suçu yönünden, karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile TCK.nun 142/1-b maddesi yürürlükten kaldırılıp aynı maddenin 2/h fıkra ve bendinde yapılan düzenlemenin açıkça sanık aleyhine bulunması nedeniyle; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ... müdafiinin, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),
3- Sanık ...'ın kredi kartının kötüye kullanılması; sanık ...'ın kredi kartının kötüye kullanılması ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizlerine gelince:

a) Hırsızlık suretiyle ele geçirilen suça konu kredi kartının, mağdur tarafından iptal edilmesi nedeniyle kullanılmasının mümkün bulunmayıp vasıtanın elverişli olmaması karşısında, eylemin işlenemez suç niteliğinde olduğu gözetilerek sanığın atılı suçtan beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b) Sanık ...'ın suçu kabul etmemesi, oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'la birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde hırsızlık suçunu işlediğine dair içeriği maddi delillerle desteklenmeyen diğer sanığın beyanı dışında, mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 27.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.