8. Ceza Dairesi 2013/15550 E. 2013/28199 K. — Yargıtay Kararı
8. Ceza Dairesi 2013/15550 Esas 2013/28199 Karar 27.11.2013
8. Ceza Dairesi 2013/15550 E., 2013/28199 K.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz ve kasten yaralama HÜKÜM :- Sanık ...'ün hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hükümlülük; kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına - Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan hükümlülük - Sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hükümlülük
Gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek sanık müdafiinin isteminin itiraz olarak kabulü ile gereğinin mahallinde yerine getirilmesine,
II- Sanıklar ... ve ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar müdafiinin, sanıkların suç kastı bulunmadığına, mükerrer dava olduğuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
1- Yapılan keşifte sanıklar ... ve ...'ün suça konu yere tecavüze devam ettiklerinin anlaşılması karşısında, gerekçeli karar başlığında 10.09.2007 olarak yazılan hakkı olmayan yere tecavüz suçu tarihlerinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihleri olan 22.10.2007 ve 07.08.2008 olduğunun gözetilmemesi,
2- Sanıklar ... ve ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan ceza tayin olunurken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli karar başlığındaki suç tarihi olan 10.09.2007 tarihi yerine 22.10.2007 ve 07.08.2008 tarihlerinin yazılması, hükümlerde TCK.nun 154/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 180 günün 5 güne, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak hükmolunan 150 günün 4 güne, mahkemenin takdirine uygun olarak TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 liradan hükmolunan 3.000 TL adli para cezasının 80 TL'ye indirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),
III- Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre katılan sanık müdafiinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
1- Kısa süreli hapis cezası seçenek tedbire çevrilen sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53/1. madde ve fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilmesi,
2- Hükmolunan hapis cezasının seçenek tedbire çevrilmesi nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulamasının mümkün olmadığı gözetilmeden, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,
3- Denetimli Serbestlik ve Yaptırım Merkezleri ile Koruma Kurulları Yönetmeliğinin 64/2. maddesine göre, 5237 sayılı TCK.nun 50/1-d madde ve fıkrasında belirli yerlere gitmek veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma seçenek yaptırımında sözü edilen belirli yerler ve etkinliklerin; sanık veya hükümlünün suç işlenmesinde, suça yönelmesinde yada zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeler kullanmasında çevresel, psikolojik, sosyal veya ekonomik etkisi bulunan ya da sanık veya hükümlünün yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinlikler olduğu gözetilmeden ve infazda kuşkuya neden olacak şekilde TCK.nun 50/1-d bendi uyarınca sanığın 2 ay 15 gün süre ile "kahvehane ve kafe türü yerlere" gitmekten yasaklanması tedbirine çevrilmesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 27.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu kararı dosyanızda kullanın
Hukuk Asistan ile Yargıtay, Danıştay ve emsal kararlarında gelişmiş arama yapın; kararları dosyalarınıza ekleyin, UYAP ve UETS entegrasyonuyla işlerinizi tek yerden yönetin.
İnternet sitemizde gizliliğinizi koruyabilmek ve size daha iyi bir deneyim sunmak için sınırlı sayıda çerezler yer alır. Kullandığımız çerezler hakkında daha fazla bilgi edinmek için Çerez Politikamıza bakın.