8. Ceza Dairesi 2012/22698 E.,  2012/35094 K.

Hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinden yararlanması konusundaki vaki talep üzerine yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne dair (KARTAL) 5. Asliya Ceza Mahkemesinden verilen 24.11.2011 gün ve 2011/298 esas, 2011/734 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, hükümlü müdafiinin zamanaşımına yönelik ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

I- İlk hükümde tekerrüe esas alınan ve Adli sicil kaydında yer alan 3167 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca verilen mahkumiyet kararından sonra anılan yasanın 5941 sayılı kanunla yürürlükten kaldırılması ve 5941 sayılı Yasanın ise 6273 sayılı Yasa ile değiştirilerek karşılıksız çek düzenleme fiilinin suç olmaktan çıkarılmış olması karşısında 765 sayılı TCK.nun 81. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağından 5237 sayılı Yasada TCK.nun 53. maddesinde düzenlenen güvenlik tedbirlenin 765 sayılı TCK'da yer almamasına göre 5237 sayılı TCK.nun 7, 5352 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca 5237 sayılı TCK.nun aleyhe olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas kabul edilen mahkumiyetine ilişkin 3167 sayılı Çek Kanunu'na aykırı davranmak suçunun 5941 sayılı Yasayla suç olarak düzenlenmediği, sanık hakkında hüküm tarihinde yürürlükte bulunan, 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
II- Kabule göre de;

1- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

2- Kesinleşen hükümdeki müsadere kararının 18.06.2002 tarihinde infaza verildiği halde, yeniden müsadere kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.