7. Hukuk Dairesi 2024/2157 E. 2025/533 K. — Yargıtay Kararı
7. Hukuk Dairesi 2024/2157 Esas 2025/533 Karar 05.02.2025
7. Hukuk Dairesi 2024/2157 E., 2025/533 K.
MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/433 E., 2024/451 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2023/816 E., 2023/933 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davaya konu iş hanı binasının tamamının davacı tarafından 12.11.2014 tarihinde Yozgat İl Özel İdaresinden açık ihale ile satın alındığını, yapılan tespitte taşınmazın zemin katı ile bodrum katının davalı tarafından kullanıldığının belirlendiğini, tahliye amacıyla davalıya 22.11.2014 tarihinde noterden ihtarname gönderildiğini, davalının taşınmazda fuzuli şagil olduğunu belirterek davalının taşınmaza el atmasının önlenmesine ve taşınmazdan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya konu yerlere ilişkin 2010 yılında 1 yıllık kira sözleşmesinin imzalandığını, ardından İl Özel İdaresi ile her yıl sözleşmenin yenilendiğini, davacının satın almış olduğu 12.11.2014 tarihinde de kira ilişkisinin sonlanmadığını, Türk Borçlar Kanunu uyarınca gerçek kişi olan davacının haklı bir neden olmaksızın kira sözleşmesini yenilememe hakkının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yozgat İl Özel İdaresi tarafından davaya konu yerin dava dışı Y. Uğur Tanzim Ltd. Şti.'ne 24.03.2003 tarihinde 1 yıllığına kiraya verilip 19.01.2008 tarihine kadar kullanıldığı, 08.01.2009 tarihinde dava dışı şirketin müracaatı üzerine davaya konu yerin 19.01.2009 tarihli encümen kararı ile davalıya kiraya verildiği, 2886 sayılı Kanun kapsamında davalı ile 19.01.2009 tarihinden 31.12.2009 tarihine kadar 1 yıllık ve 01.01.2010 tarihinden 31.12.2010 tarihine kadar 1 yıllık sözleşme imzalandığı, bu tarihlerden sonra ise 2886 sayılı Kanun kapsamında sözleşme imzalanmadan yenileme yapıldığı, 2886 sayılı Kanu'nun 1. maddesi uyarınca usulüne uygun yeni bir sözleşme yapılmadıkça davalının fuzuli şagil kabul edileceği, davalının davaya konu taşınmazda kiracı sıfatının bulunmadığı, davacının davasında haklı olduğu gerekçeleriyle dava konusu yerin yargılama sırasında tahliye edilmesi nedeni ile dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderlerinden davalının sorumlu olmasına karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 2886 sayılı Kanun'un 45. maddesi gereğince ihale ile kiraya verilen bir taşınmazda kiracının kira süresi sonunda aynı Kanu'nun 1. maddesi gereğince usulüne uygun sözleşme yapılmadıkça fuzuli şagil durumunda olduğu, davanın açıldığı tarihte davalı şirketin fuzuli şagil konumunda olup yargılama sırasında davanın konusuz kalması nedeniyle yargılama giderinden ve vekâlet ücretinden davalının sorumlu tutulmasının dosya kapsamına uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davaya konu yerin 2886 sayılı Yasa ile kiraya verilmediğini, davaya konu yerin ihale ile değil encümen kararı ile kiralandığını, 2886 sayılı Yasa'nın 75/c maddesinin ancak ihale ile kiralanan yerlerde uygulanabileceğini, Türk Borçlar Kanunu'nun uygulanması gerektiğini, idare ile yapılan ek sözleşmeler ile davaya konu yerin kiralandığını, fuzuli şagil değil kiracı olduğunu, nitekim ecrimisil için davacı tarafından açılan davada Mahkemece, kiracı olan davalı hakkında davanın reddedildiği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi tarafından da taraflar arasında geçerli kira akdine dayalı kullanımın haksız olmayacağı belirtilerek davalının kullanımının haksız olmadığı belirtilip istinaf taleplerinin reddine karar verildiğini, davalının geçerli bir kira sözleşmesi ile taşınmazı kullandığını ileri sürerek yargılama giderinden davacının sorumlu tutulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava, el atmanın önlenmesi istemine ilişkin olup uyuşmazlık, konusuz kalan davada yargılama gideri ve vekâlet ücretinden kimin sorumlu olacağı hususundadır. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararlarda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanu'nun 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 05.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Bu kararı dosyanızda kullanın
Hukuk Asistan ile Yargıtay, Danıştay ve emsal kararlarında gelişmiş arama yapın; kararları dosyalarınıza ekleyin, UYAP ve UETS entegrasyonuyla işlerinizi tek yerden yönetin.
İnternet sitemizde gizliliğinizi koruyabilmek ve size daha iyi bir deneyim sunmak için sınırlı sayıda çerezler yer alır. Kullandığımız çerezler hakkında daha fazla bilgi edinmek için Çerez Politikamıza bakın.