7. Hukuk Dairesi 2013/2965 E.,  2013/7075 K.

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile birtakım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.
Davalı savunmasında davacının tüm haklarını eksiksiz olarak aldığını ve işvereni ibra ettiğini belirtmiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Taraflar arasında davacının yıllık izin alacağının olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.
4857 sayılı İş Kanununun 59'uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.
Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.
Akdin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret, işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.
Somut olayda davacı tarafça yıllık izinlerin kullandırılmadığı belirtilerek yılık izin alacağı talebinde bulunulmuştur. Dosyada mevcut izin belgelerinden anlaşılacağı üzere davacı 10 yıllık iznini kullanmıştır. Mahkemece hükme esas alının bilirkişi raporunda davacının 20 günlük izin alacağının kullandırılmadığı tespit edilmiştir. Davacının imzasını taşıyan 03.01.2011 tarihli ve davacı tarafça da itiraz edilmeyen ibranamede davacı yıllık izin haklarını kullandığını belirtmiştir. Hal böyle olunca yıllık izin hakkının kullanıldığına ilişkin eylem belirten ibranameye itibar edilerek yıllık izin alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme sonucu alacağın kabulüne karar verilmesi bozma nedenidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.