7. Ceza Dairesi 2023/545 E.,  2025/9521 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/538 E., 2021/2448 K.
SUÇ : İzin tecavüzü
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece
Bozdoğan Asliye Ceza Mahkemesinin 17.10.2019 tarihli ve 2019/221 E., 2019/470 K. sayılı kararı ile sanığın, zincirleme izin tecavüzü suçundan, neticeten 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 03.11.2021 tarihli ve 2020/538 E., 2021/2448 K. sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmü ortadan
kaldırılarak 26.10.2018-06.11.2018 tarihleri arasında izin tecavüzü suçundan 5 ay hapis cezası; 07.12.2018-10.04.2019 tarihleri arasında izin tecavüzü suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık müdafiin temyiz istemi, sanığın zorunluluk hali nedeniyle birliğine dönemediğine, üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince öncelikle beraatına, mümkün olmaması halinde lehe olan tüm takdiri ve cezai indirim nedenlerinin uygulanarak mahkûmiyet hükmünün ertelenmesine, olmadığı takdirde adlî para cezasına çevrilmesine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe
Askerlik hizmetini yerine getirmekte iken 16.03.2018 tarihinde yasal iznini kullanmak üzere birliğinden ayrılan sanığın yasal izninin bitmesini müteakip periyotlar halinde istirahat raporu aldığı, en son ... Devlet Hastanesinden 16.10.2018 tarihinde almış olduğu 10 günlük istirahat raporu 26.10.2018 tarihinde sona eren sanığın, Aydın ile Çanakkale illeri arasında tanınacak 1 günlük dönüş yol süresi sonunda 28.10.2018 tarihine kadar birliğine katılması gerekirken katılmadığı, daha sonra 06.11.2018 tarihinde ... Hastanesinden 10 gün; 30.11.2018 tarihinde ise ... Devlet Hastanesinden 7 gün istirahat raporu aldığı, bahse konu istirahatler bitiminde yine birliğine katılmayan sanığın hakkında çıkarılan yakalama emrine istinaden 10.04.2019 tarihinde yakalanarak gerekli işlemlerin yapılması için Nazilli Askerlik Şubesi Başkanlığına teslim edildiği olayda;

1.Dairemizin ve Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin yerleşik kararlarında kabul edildiği üzere; izin tecavüzü suçlarında temadinin, ya failin kendiliğinden dönerek birliğine katılması veya resmi bir makama teslim olması ile ya da yakalanmakla sona erdiği, kendiliğinden gelmeden söz edilebilmesi için failin, işlemekte olduğu suça son verme iradesi ile hareket etmesinin şart olduğu, inceleme konusu olayda; sanığın, 28.10.2018 tarihinden itibaren izin tecavüzü suçunu işlemeye başlamasının ardından, yaklaşık 10 gün gibi bir süre geçmesini müteakip hastaneden 06.11.2018 tarihinde on gün istirahat almasının isnat olunan izin tecavüzü suçuna ilişkin temadiyi kesmeyeceği ve geçerli bir özür niteliğinde olmadığı gibi bu durumun katılış olarak da kabul edilmesinin mümkün olmadığı, almış olduğu istirahat raporlarının birbirlerini tamamlar mahiyette olmadığı, sanığın savunması incelendiğinde ileri sürdüğü mazeretlerin Türk Silahlı Kuvvetleri İç Hizmet Yönetmeliğinin 57/b maddesinde sayılı mazeretlerden olmadığı gibi askerlik hizmetine tercih edilebilecek mazeretlerden de sayılamayacağı dikkate alındığında sanığın 28.10.2018-10.04.2019 tarihleri arasında temadi eden tek bir izin tecavüzü suçundan cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde iki kez ayrı ayrı mahkûmiyetine karar verilmek suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

2.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarih ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile anılan maddede yapılan değişikliklerin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 03.11.2021 tarihli ve 2020/538 E., 2021/2448 K. sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca hükmü bozulan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2025 tarihinde karar verildi.