7. Ceza Dairesi 2021/25124 E. 2022/252 K. — Yargıtay Kararı :: Hukuk Asistan
Yargıtay Kararı

7. Ceza Dairesi 2021/25124 E. 2022/252 K. — Yargıtay Kararı

7. Ceza Dairesi 2021/25124 Esas 2022/252 Karar 11.01.2022
7. Ceza Dairesi 2021/25124 E.,  2022/252 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 4733 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 Sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle, Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. maddelerinin ayrı ayrı somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle lehe Yasa'nın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi
Kabule göre;
1- Mahkemenin vermiş olduğu 11.09.2013 tarihli ilk kararında sanık hakkında 2 yıl 3 ay 15 gün hapis ve doğrudan verilen 15.000 TL adli para cezalarına hükmedildiği, bu kararın sanık müdafii tarafından temyiz edildiği ve Yargıtay ... Ceza Dairesi'nce 01.07.2020 tarih ve 2017/10393 esas, 2020/10697 karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verildiği, bozmadan sonra kurulan 14.12.2020 tarihli mahkeme kararında ise aleyhe bozma yasağına aykırı olarak sanık hakkında 3 yıl 9 ay hapis ve 3.740 TL adli para cezasına hükmedildiği ve mahkûmiyet kararı verilirken sanığın kazanılmış hakkının gözetilmemesi,
2- Sanığın hüküm fıkrasında 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasa uyarınca cezalandırılması karar verildiği halde gerekçe kısmında 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verildiği denilmek suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,
3- Sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydının 5607 sayılı Yasaya Muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin olduğu anlaşılmış olup, hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamla ilgili öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden araştırılarak, neticesine göre söz konusu ilamın tekerrüre esas alınıp alınmayacağının değerlendirilmesinin gerekmesi,
4- Kararda tereddüde neden olacak şekilde hangi katılana verileceği açıkça belirtilmeden vekalet ücretine hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Bu kararı dosyanızda kullanın

Hukuk Asistan ile Yargıtay, Danıştay ve emsal kararlarında gelişmiş arama yapın; kararları dosyalarınıza ekleyin, UYAP ve UETS entegrasyonuyla işlerinizi tek yerden yönetin.

Bize yazın