7. Ceza Dairesi 2009/7143 E.,  2012/747 K.

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa muhalefet suçundan sanık ...'ün, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 3/1. maddesi delaletiyle 3/5, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62, 52. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 80 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın Konya 2. Sulh Ceza Mahkemesinden 27.05.2004 tarihli ve 2004/587 esas, 2004/793 sayılı kararla müessir fiil suçundan almış olduğu 594 yeni Türk lirası adli para cezasının tekerrüre esas olması sebebiyle cezasının anılan Kanunun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Hassa Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2008 tarihli ve 2008/56 esas, 2008/113 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 02.03.2009 gün ve 12447 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 01.04.2009 gün ve KYB. 2009-64921 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 19.03.2008 tarihli ve 2008/2761-5122 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesinde yer alan "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmi Gazetede ilan edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ila 326 nci maddeleri uygulanır...." şeklindeki düzenleme ile, 1412 sayılı Kanun'un 305/1-1 ve 305/2. maddelerine göre ikimilyar liraya kadar olan para cezalarının kesin olması ve tekerrüre esas alınamayacak olmaları karşısında, sanığın sabıkasına esas önceki para cezasının ikibin yeni Türk lirasının altında olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay C.G.K.nun 07.11.2006 tarih ve 2006/6-213 E. - 2006/229 K. sayılı kararında belirtildiği üzere, Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2,231/2, 232/6. Maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde başvurulabilecek yasa yolu, süresi, mercii ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir.
Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı ve incelenen dosya içeriğine göre; sanığın mahkumiyetine ilişkin olup;
Yokluğunda verilen 19.06.2008 tarihli kararda; temyiz süresinin kararın tebliğinden itibaren başlayacağının belirtilmediği, buna göre sözü edilen mevzuat hükümleri ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. Maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 310. Maddesi uyarınca başvurulabilecek yasa yolu, süresi, mercii ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde ve tam olarak gösterilmediği, buna göre anılan hükmün kesinleşmediği ve yasa gereği de kesin olmadığı, kanun yararına bozmanın hakim ve mahkemelerce gerekli işlemler veya yargılama yapılarak verilen ve Yargıtay'dan geçmeksizin kesinleşen karar ve hükümlere karşı istenebileceği gözetilerek yapılan incelemede;
Hassa Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2008 tarih ve 2008/56 Esas, 2008/113 Karar sayılı kararı kesinleşmediğinden kanun yararına bozma isteminin bu aşamada REDDİNE,
Sözü edilen karara karşı başvurulabilecek yasa yolu, süresi, mercii ve şekillerini gösteren yeni bir bildirimin yöntemine uygun açıklamalı tebligatla sanığa tebliğ edilerek, temyiz edildiği takdirde temyiz dilekçesi de eklenmek ve esas hakkında görüş içeren tebliğname düzenlenmek suretiyle iade edilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.01.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.