7. Ceza Dairesi 2007/16254 E.,  2010/5740 K.

Dördüncü kez alkollü araç kullanmak suçundan sanık ...'ın, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48/5, 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 7/2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52.maddeleri uyarınca 3.600 Yeni Türk lirası idari para cezası ile cezalandırılmasına dair, Konya Ereğli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 19.04.2007 tarihli ve 2007/158 sayılı kararı müteakip, adı geçenin sürücü belgesinin 5 yıl süreyle geri alınmasına dair karar talep edilmesi üzerine, idare mahkemelerinin görevli olduğundan bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 4 ve 5.maddeleri gereğince mahkemenin görevsizliğine dair KONYA EREĞLİ Sulh Ceza Mahkemesinin 30.05.2007 tarihli ve 2007/275-334 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 16.10.2007 gün ve 52139 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 21.11.2007 gün ve KYB. 2007-235025 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
Yargıtay 7.Ceza Dairesinin 30.04.2007 tarihli ve 2006/13358 esas, 2007/3091 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; 5252 sayılı Kanun'un 7.maddesi ile, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48/5.maddesindeki hafif hapis cezası idari para cezasına dönüştürülerek idari para cezasına karar verme yetkisi Cumhuriyet savcısına verilmiş ise de, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 16.maddesinde idari yaptırım türleri belirlenmiş olup, bunlar arasında sürücü belgesinin geri alınmasının bulunmadığı, aynı Kanun'un 19.maddesinde de, diğer kanunlarda kabahat karşılığında öngörülen belirli bir süre için ruhsat ve ehliyetin geri alınması gibi yaptırımlara ilişkin hükümlerin, ilgili kanunlarda, bu kanun hükümlerine uygun değişiklik yapılıncaya kadar saklı olduğunun belirtilmesi ve halen yürürlükte bulunan 2918 sayılı Kanun'un 112.maddesi gereğince sürücü belgesinin Sulh Ceza Mahkemesi tarafından geri alınmasının gerekmesi karşısında, işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkemenin görevsizliğine dair karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 5326 sayılı Kabahatler Kanunu hükümlerine göre suçlar ve kabahatler hakkında yapılan düzenlemeler ile kendine özgü yargılama ve yasa yolları getirilmiştir.
5271 sayılı CMK.nın 309.maddesinde düzenlenen kanun yararına bozma yasa yolu suçlar için öngörülmüş olup, anılan yasanın 267-271.maddeleri kapsamındaki kararlara karşı başvurulabilen yasa yoludur.
Kabahatler Kanunu genel hükümleri düzenlerken ihtiyaç duyduğu konularda 5271 sayılı yasaya atıfta bulunduğu halde, verilen kararlara karşı başvurulabilecek kanun yolları düzenlemesinde, 5271 sayılı CMK.nın 309.maddesinde yer alan kanun yararına bozma yoluna gidilebileceğine dair bir atıfta bulunmamıştır.
Yukarıda açıklanan nedenler ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.03.2010 gün ve 2010/33 E. - 2010/58 K. sayılı kararı uyarınca Kabahatler Kanunu kapsamında verilen kararlara karşı kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceği cihetle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, üye ...'ın değişik gerekçesiyle, 31.03.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.

DEĞİŞİK GEREKÇE

İdare mahkemesi kararı kesinleştikten sonra olumsuz görev uyuşmazlığının halli için dosyanın uyuşmazlık mahkemesine gönderilmesi gerektiğinden bu nedenle Yazılı Emir talebinin reddi gerektiği düşüncesindeyim.