6. Ceza Dairesi 2013/4192 E.,  2013/11721 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLÜ : ...
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 5.2.2013 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Hükümlü ... yönünden kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 25.07.2006 tarih, 2006/25 esas ve 2006/829 karar sayılı kararı ve iade kararımız açıklamalı olarak hükümlüye tebliğ edildiği, hükümlü ...'nın kararı temyiz etmediği, atanan savunmanın temyizini kabul ettiğine dair herhangi bir irade beyanının da bulunmadığının anlaşılması karşısında; atanan savunmanın kararı temyiz etme hakkı bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ... yönünden kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükmün uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, sanığın gece vakti diğer sanıkla birlikte yakınana ait işyerinin sağlam ve muhkem olan kapı kilidini tornavida ile kırarak açıp, içerden 2700 TL değerinde 2 adet bilgisayar monitörü ile bilgisayar kasası çalarlarken yakalandığı, hırsızlık eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı ve yakınanın şikayetçi olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan
./..

-2-

hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, 765 sayılı TCY’nın 493/1, 522, 62, 81. maddeleriyle, 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b, 143, 35, 53, 116/2-4, 119/1-c, 53, 151/1, 53. (mala zarar verme suçu yönünden uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek) maddeleri uyarınca ayrı ayrı uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak, lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması açıkça sanık lehine olduğundan; sanığın çaldığı eşyaların değerinin suç tarihinde pek fahiş olduğunun anlaşılmasına rağmen 765 sayılı TCK'nın 522. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, uyulan bozmaya ve Hâkimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müteselsilen” alınmasına karar suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “ yargılama giderlerine” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “yargılama giderlerinin sanıklardan payları oranında ayrı ayrı alınmasına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...