6. Ceza Dairesi 2012/2892 E.,  2014/9444 K.

Tebliğname No : 6 - 2009/140428
MAHKEMESİ : Kırıkkale 2. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 18/09/2008
NUMARASI : 2007/22 (E) ve 2008/479 (K)
SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A)Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinde yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurumu doğurduğu sonuçlar itibariyle karma özelliğe sahiptir.

1-Suça ilişkin koşullar;

a)- Yargılama sonunda mahkumiyet hükmü tesis edilmesi ve 2 yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezası,

b)-Suçun Anayasanın 174. maddesinde güvenceye alınan suçlardan bulunmaması,

2- Sanığa ilişkin koşullar;

a)-Sanığın daha önceden kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış olması,

b)-Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi (5271 sayılı CMK’nın 223/9. fıkrasına göre zararın giderilmesi koşulu derhal yerine getiremediği takdirde; sanık hakkında mağdura veya kamuya verdiği zararı denetim süresince aylık taksitler halinde ödemek suretiyle tamamen gidermesi koşuluyla da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir).

c)-Mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışı göz önünde bulundurularak sanığın yeniden suç işlemeyeceği kanaatine ulaşılması gerekmektedir. Bu koşullar bulunması halinde mahkeme hükmün açıklanmasını geri bırakmaya karar verebilir.

Ayrıca 5237 sayılı TCK'nın 51.maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin koşulları ve sonuçları aynı değildir, bu nedenle önce 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılma koşullarının bulunup bulunmadığı resen değerlendirilip olumsuz sonuca ulaşıldığı takdirde cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin 5237 sayılı TCK’nın 51.maddesi yönünden değerlendirmenin denetime olanak verecek biçimde ayrı ayrı yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek takdiri gerekir.

Hal böyle olunca;

Sanık hakkında; 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki diğer hususlar dikkate alınarak; yasa normunun objektif ve subjektif kriterleri ile uygulama yapılması gerekirken; sanığın işlediği suçun niteliği, meydana geliş şekli, özel maharet gerektiren suçlardan olması sebebiyle sanığın yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaat elde edilemediği esas alınarak sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına karar verilip ''sanığa verilen hapis cezasının, sanığın cezasının ertelenmesi ve denetim süresi içinde gözetlenmesi halinde cezanın infaz edileceği konusunda sanığın çekineceği ve bu durumun yeniden suç işlemesini engelleyeceği değerlendiril- diğinden, sanık hakkında TCK'nın 51. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine'' biçimde çelişki oluşturacak biçimde hüküm kurulması,

B) Oluş ve dosya içeriğine göre; sanığın yolculuk yapma bahanesi ile bindiği otobüs şöförü müştekiye yolcu ücreti olarak 100 TL verdiği, müştekiden para üstünü almasından sonra otobüsten ineceğini söyleyerek ilk başta verdiği 100 TL'yi geri istediği, müştekiden para üstü olarak aldığı miktardan 30 TL'sini hırsızlık kastıyla eksik verdiği, şikayet üzerine kolluk güçlerinin olay yerine gelmesiyle de çaldığı parayı iade ettiğinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-c maddesine uyduğu halde, anılan Yasa'nın 142/2-b maddesi ile uygulama yapılması,

C) Kalkışma aşamasında kalan hırsızlık suçunda uygulanma olanağı bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 168.maddesiyle sanığın cezasından indirim yapılması,

D) Kabule göre de;

Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanamayacağının düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık G.. P..'ın temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 07.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.