6. Ceza Dairesi 2012/22159 E.,  2013/8700 K.

Hırsızlık suçundan sanık ...'in, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 493/1-son, 522/1 ve 59. maddeleri gereğince 7 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair KAYSERİ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/12/1997 tarihli ve 1997/1160 esas, 1997/1018 sayılı kararının Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 02/03/1998 tarihli ve 1998/1881-1694 sayılı kararı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümleri çerçevesinde uyarlama yapılması yönündeki Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının talebi üzerine, 02/12/1997 tarihli ve 1197/1160-1018 sayılı kararın aynen infazına ilişkin aynı Mahkemenin 16/05/2012 tarihli ve 1997/1160 esas, 1997/1018 sayılı ek kararına karşı Adalet Bakanlığının 25/09/2012 gün ve 2012/15045/54458 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/10/2012 gün ve KYB/257510 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 31/10/2012 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Dosya kapsamına göre; uyarlama yargılaması yapılırken infaz yasası hükümleri nazara alınmaksızın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2. maddesi ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesindeki "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklindeki düzenleme karşısında, önceki ve sonraki temel ceza kanunlarının ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda hükümlünün, suç arkadaşlarıyla birlikte yakınana ait iş yerinin sağlam kapı kilidini kırmak suretiyle hırsızlık yaptıklarının anlaşılması karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b maddesinin yanında şikayetin devam ettiğinin belirlenmesine göre, anılan Yasanın 116/2-4. maddesinde düzenlenen geceleyin iş yeri dokunulmazlığını bozma ve 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçlarına da uyduğu gözetildikten sonra, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca,

hükümlünün yararına olan hüküm 647 ve 5275 sayılı Yasalar dikkate alınmaksızın, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından hükümlünün, 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b, 143, 116/2-4, 119/1-c, 151/1. maddelerine karşılık 765 sayılı TCY.nın 493/1-son, 522. maddelerine uyan eylemi nedeniyle denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip,sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, maddi ceza yasalarının kendi aralarında, infaz yasalarının da kendi aralarında ayrı ayrı karşılaştırılıp değerlendirilmesi ve maddi ceza yasasına ilişkin lehe uygulamanın infaz yasası gözetilerek reddine karar verilemeyeceği de düşünülmeden yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,

Usul ve Yasaya aykırı olduğundan,

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 09.10.2012 gün ve 2012/257510 sayılı gönderme yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile hırsızlık suçundan hükümlü ... hakkında Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nden verilip kesinleşen 16.05.2012 gün ve 1997/1160-1997/1018 Esas Karar sayılı ek kararın CMK’nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 22.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.