6. Ceza Dairesi 2012/19231 E.,  2014/17699 K.

Tebliğname No : 6 - 2011/60285
MAHKEMESİ : Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 27/05/2005
NUMARASI : 2003/390 (E) ve 2005/420 (K)
SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli kararda kanun yolu açıklaması yöntemince yapılmadığından öğrenme tarihi itibari ile hükümlünün temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hükümlünün suç ortağı arkadaşlarının hazırlık soruşturması sırasında yakalandıklarında; çaldıkları eşyayı Sattıkları kişiyi göstererek kısmi iadeyi sağladıklarının anlaşılması karşısında; yakınana kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle uygulama yapılıp yapılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

2-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya
çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a, 168. (rızanın bulunması halinde) maddesine uyan hırsızlık; 116/2-4 ve 119/1-c maddelerine uyan işyeri dokunulmazlığını bozma ve 152/1-a maddesine uyan mala zarar verme suçlarını oluşturan eylemi nedeniyle aynı Yasanın 61.maddesine uygun olarak temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, 765 sayılı TCY’de bu tür eylemlerde ağırlaştırıcı neden olmayan "gece" kavramının 5237 sayılı TCY’nın 143/1. maddesine göre cezayı artırıcı neden olması, bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması ve önceki yasaya göre suçun yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu düşünülmeden ve 5237 sayılı yasaya göre işyeri dokunulmazlığını bozma ve kamu malına zarar verme suçlarından verilmesi gereken ceza belirlenmeden dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-5237 sayılı Yasa uyarınca lehe değerlendirme yapılırken, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 08.04.2008 gün ve 2008/1-157 Esas, 2008/74 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere; tekerrür uygulamasına esas alınacak hükümlülüklerin ve sonraki suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması halinde; 5237 sayılı TCK.nın lehe kabulü ile yapılan uygulamalarda, aynı Kanunun 58.maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

4-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 2- 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü A.. O..'nun temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.