6. Ceza Dairesi 2011/21858 E.,  2014/6516 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar vermek
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz talebi ile sanık hakkında mala zarar vermek suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz talebinin incelemesinde;

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nun 310/3 maddesinde öngörülen bir aylık süre geçtikten sonra Üst Cumhuriyet Savcısı hükmü temyiz ettiğinden; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 151/1, 168/2, 62/2, 52.maddeleri gereğince verilen 1.000 TL adli para cezasının 5237 sayılı TCK’nun 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK’nun 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1 maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince Üst Cumhuriyet Savcısının ve sanık ...’ın temyiz talebinin istem gibi REDDİNE,

II- Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükme yönelik sanığın temyiz talebinin incelemesine gelince;

Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken adli sicil kaydındaki ilamlarından hangisini tekerrüre esas alındığı hükümde gösterilmemiş ise de, infaz aşamasında bu hususun gözetilmesi olanaklı ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunda, hüküm fıkrasında uygulama maddesinin TCK’nun 116/2-4.maddesi yerine aynı Yasanın 106/1-4.maddesi yazılması yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmiş; 22.09.2008 tarihli oturumda hırsızlığa konu ayakkabının parasını sanığın iade etmek istemesine karşın, yakınanın iadeyi kabul etmediğini, yakınanın ise zararının giderilmediğinden, uzlaşmak istemediğini ifade etmesi karşısında bu durumun duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespitinden sonucuna göre; TCK’nun 168.maddesi uygulama koşullarının tartışılması gerekirken yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile bu madde ile uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle kısmen istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. ve 58. maddelerinin uygulanmasına ilişkin kısımlar çıkartılarak yerine 53. maddesiyle ilgili olarak, “Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.