6. Ceza Dairesi 2010/20504 E.,  2013/17546 K.TEKERRÜR
EVE GİREREK YAPILAN HIRSIZLIK
PARK HALİNDEKİ ARABAYI ÇALMAYA TEŞEBBÜS
CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA KANUN (5275) Madde 102
TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 35
TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 58
TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 142

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanıkların, mağdurun evine girerek önce 40 TL para, cep telefonu ve kredi kartlarını çalıp daha sonra da evden aldıkları anahtar ile park halindeki arabayı çalmaya kalkıştıklarının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCY'nın 142/2-d, 35.maddeleri ile aynı Yasanın 142/1-b maddesine göre uygulama yapıldığında; en ağır cezayı gerektiren eylem hangisi ise, bu eylem uyarınca uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Sanıkların, girdikleri mağdurun evinden 40 TL para, cep telefonu, içerisinde kimlik ve kredi kartları bulunan cüzdanı ile birlikte garajda park halinde bulunan aracına ait anahtarları alıp, almış oldukları anahtarla aracı çalıştırıp götürmek istedikleri sırada mağdur tarafından fark edilmeleri üzerine yaya olarak kaçtıkları, ihbar üzerine olay yerine gelen kolluk görevlilerinin yaptıkları araştırma neticesinde sanıkları kaçmaya çalıştıkları esnada olay yerinin yakınında yakaladıkları, ancak çalınan para ve cep telefonunun ele geçirilemediğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden, yazılı şekilde kalkışma hükümlerinin uygulanması,
3-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında tekerrüre esas alınan ilamların hüküm fıkrasında açıkça gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması,
4-Sanıkların, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar F.. A.. ve E.. K.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 16.9.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.