5. Ceza Dairesi 2024/4789 E.,  2025/10176 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1907 Esas, 2023/2566 Karar
SUÇLAR: Zimmet, resmi belgeyi yok etme, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği
HÜKÜM: İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi, onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237. maddesine göre Hazinenin kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ve resmi belgeyi yok etme suçlarından doğrudan zarar görmediği, belirtilen suçlardan açılan kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz hakkının bulunmadığı, mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararlarının da temyiz hakkı vermeyeceği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerden katılan Hazine vekilinin zimmet suçundan kurulan hükmü, katılan İçişleri Bakanlığı vekilinin ise zimmet, resmi belgeyi yok etme ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçlarından kurulan hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
1. Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin 20.01.2022 tarihli ve 2020/199 Esas, 2022/45 sayılı Kararı ile sanık hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204/2. maddesi uyarınca 3 yıl hapis, zimmet suçundan aynı Kanun'un 247/1, 2 49... /2. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluğu uygulanmasına, aynı maddenin beşinci fıkrası uyarınca kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçu yönünden 3 yıl, zimmet suçu yönünden 10 ay süreyle 53/1-e madde - fıkra ve bendi kapsamında kalan hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına, resmi belgeyi yok etme suçundan açılan kamu davasında ise sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 281/1. maddesinde belirtilen suç delillerini gizleme suçunu oluşturduğu, bu suç için de şahsi cezasızlık hali bulunduğu kabulüyle sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/4-b maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına hükmolunmuştur.

2. O yer Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii ve katılanlar vekillerinin istinaf başvuruları üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 30.05.2023 tarihli ve 2022/456 Esas, 2023/902 sayılı Kararı ile sanığın atılı suçları işlediğine dair savunmalarının aksine mahkumiyete yeterli delil bulunmadığı, ayrıca varılan sonuç ve buna ilişkin delillerin dosya kapsamına uygun, mantıksal ve hukuksal bağ kurulmak suretiyle neler olduğunun denetime imkan verecek biçimde gerekçeleriyle açıklanması gerektiği belirtilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-e ve 289/1-e maddeleri uyarınca hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, Kilis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.10.2023 tarihli ve 2023/377 Esas, 2023/490 sayılı Kararı ile sanığın atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine hükmedilmiştir.
4. Katılanlar vekillerinin istinaf başvuruları üzerine Gazinatep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 29.12.2023 tarihli ve 2023/1907 Esas, 2023/2566 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Katılanlar Vekillerinin Temyiz İstemleri
Eksik inceleme ve araştırma ile beraat hükümleri kurulduğuna, sanığın atılı suçlardan cezalandırılması gerektiğine ve Yargıtayca resen gözetilecek sebeplere ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f bentlerinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği haller sınırlı olarak şu şekilde belirlenmiştir:

''Bölge adliye mahkemesi, dosyayı ve dosyayla birlikte sunulmuş olan delilleri inceledikten sonra; e) İlk derece mahkemesinin kararında 289 uncu maddenin birinci fıkrasının (g) ve (h) bentleri hariç (g-Hükmün 230. madde gereğince gerekçeyi içermemesi, h-Hüküm için önemli olan hususlarda mahkeme kararı ile savunma hakkının sınırlandırılmış olması) diğer bentlerinde belirtilen bir hukuka aykırılık nedeninin bulunması hâlinde hükmün bozulmasına ve dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
f) Soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmediğinin veya önödeme ve uzlaştırma usulünün uygulanmadığının anlaşılması ya da davanın ilk derece mahkemesinde görülmekte olan bir dava ile birlikte yürütülmesinin zorunlu olması hâlinde hükmün bozulmasına ve dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilmesine.... karar verir.''

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 sayılı Kararı ile bölge adliye mahkemelerinin, kanuni dayanağı bulunmayan (5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sayılanlar hariç) bozma kararları ile iş bu bozma kararına istinaden ilk derece mahkemesince tesis edilen kararların, görevsiz mahkeme tarafından verilmiş olmaları nedeniyle "hukuka açık ve ağır aykırılıkla malul olduklarından hükümsüz sayılmaları" gerektiğine hükmolunmuştur.

Belirtilen mevzuat hükümleri ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun içtihadı gözetildiğinde; ilk derece mahkemesi kararlarının hangi hallerde bozulabileceği kanuni düzenleme ile sınırlı şekilde belirlenmiş olup Bölge Adliye Mahkemesince verilen bozma kararının 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenlerine uygun olmadığı anlaşılmıştır. Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi tarafından 20.01.2022 tarihli hükme yönelik istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar çağırılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan maddenin ikinci fıkrasına göre hüküm kurulması gerektiği halde kanunda sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri göz ardı edilerek dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde verilen 30.05.2023 tarihli bozma kararı, 5271 sayılı Kanun’un 284. maddesi uyarınca direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince bu karara uyularak yeniden kurulan 24.10.2023 tarihli hüküm ve bu hükme yönelik istinaf incelemesine ilişkin 29.12.2023 tarihli karar hukuka aykırı bulunmakla, temyiz incelemesine konu kararın sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

III. KARAR
1. Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle katılan Hazine vekilinin sanık hakkında resmi belgeyi yok etme ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Hazine vekilinin zimmet suçundan, katılan İçişleri Bakanlığı vekilinin ise tüm suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin sair yönleri incelenmeyen Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 20.01.2022 tarihli hüküm yönünden 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca istinaf incelemesi yapılmak üzere aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.10.2025 tarihinde karar verildi.