5. Ceza Dairesi 2014/9062 E.,  2015/10162 K.

Tebliğname No : 5 - 2013/187159
MAHKEMESİ : Erciş Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 13/12/2012
NUMARASI : 2012/84 Esas, 2012/199 Karar
SUÇ : Nitelikli zimmet (Mehmet hakkında), zimmete neden olma (diğer sanıklar hakkında)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Ceza Genel Kurulunun 12/02/2008 günlü 2007/9-230 Esas, 2008/23 sayılı Kararı gereğince sanık Mehmet'in duruşmalı inceleme talebinin sonuç ceza miktarı itibariyle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
M.. S.. hakkında zimmete neden olma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Gerekçesi gösterilmek suretiyle, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine dair hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
A.. A.. ve N.. E.. haklarında zimmete neden olma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Sanıklara yüklenen zimmete neden olma suçu için öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen yedi yıl altı aylık asli ve ilave zamanaşımı süresinin söz konusu olduğu, son suç tarihi olan 2003 yılı ile karar tarihi arasında bu sürelerin gerçekleştiğinin gözetilmemesi, yasaya aykırı, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca söz konusu davaların zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,
M.. Ş.. hakkında zincirleme nitelikli zimmet suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Patnos Noterliği başkatibi olarak görev yapan sanığın, yaptığı işlemlerle ilgili düzenlediği mükerrer yevmiyelerden daha düşük miktarlı olanları yevmiye defterine aktarıp diğerini kayıt dışı bırakmak ve gerçek tutarından daha düşük miktarlı olan işlemin bedelini kaydetmek, noterlik makbuzu düzenlemeden yaptığı araç satış sözleşmesi işlemlerini yevmiye defterlerine kayıt etmemek, bunun için görevi sebebiyle sahte belgeler düzenlemek suretiyle toplam 42.137,55 TL'yi mal edinmesi biçiminde hileli davranışlarla gerçekleştirdiği eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 212. maddesindeki "sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur" şeklindeki düzenleme uyarınca hem nitelikli zimmet hem de resmi belgede sahtecilik suçlarını oluşturduğu gözetilip zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçundan da mahkumiyet hükmü kurulmak ve 765 sayılı TCK'nın 202/2, 80, 59, 219/4, 33, 5237 sayılı TCK'nın ise 247/1-2, 43/1, 62, 53/1-5, 204/2, 43/1, 62, 53/1-5. maddelerine göre, TCK'nın 202/2. maddesi ile asgari hadden cezanın esas alındığı da nazara alınarak orantılılık ilkesine uygun şekilde lehe yasa karşılaştırması yapılması suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde sadece zincirleme nitelikli zimmet suçundan hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiğinin kabul edilmesi karşısında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin nazara alınmaması,
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16/12/2008 gün ve 2008/146-235 sayılı Kararına ve 5237 sayılı TCK'nın 55/1. maddesine göre mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda suçun maddi konusunu oluşturan değerlerin müsaderesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık Mehmet ve müdafii ile katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.