5. Ceza Dairesi 2010/8897 E.,  2011/1758 K.

Zimmet, görevi ihmal ve görevi kötüye kullanma suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ün yapılan yargılanmaları sonunda; eylemleri görevi kötüye kullanma ve görevi ihmal niteliğinde görülerek sanıklar hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine dair, İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.07.2009 gün ve 2004/203 Esas, 2009/169 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ün her iki iddianamede yer alan görevi ihmal ve kötüye kullanma, sanıklar ..., ... ve ...’ın ise 14.02.2000 gün ve 2000/511 Esas sayılı iddianamenin 1 ila 5. bentlerinde gösterilen ve görevi kötüye kullanma olarak nitelendirilen eylemlerinden kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen kamu davalarının dava zamanaşımının dolması nedeniyle düşürülmesine dair hükümler usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar ..., ... ve ...’ın 14.02.2000 gün ve 2000/511 Esas sayılı iddianamenin altıncı bendinde gösterilen fiillerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Kooperatifin yönetim kurulu üyesi olan sanıklara yüklenen herhangi bir mal ve hizmet karşılığı olmadan üçüncü kişilere kooperatifi borçlu gösteren senet verme eylemlerinin sübutu halinde zimmet suçunu oluşturacağı ve hüküm tarihinde bu suça öngörülen dava zamanaşımı süresinin dolmadığı nazara alınarak yargılamaya devam edilmesi ve tüm kanıtlar değerlendirilerek beraet veya mahkümiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülüp, görevi kötüye kullanma kabul edilerek davanın zamanaşımı sebebiyle düşürülmesine karar verilmesi kanuna aykırı ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak zimmet suçuna 765 sayılı Yasanın 202/1. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/3. maddesinde belirlenen on yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, zamanaşımını en son kesen 13.07.2000 ve 22.09.2000 günlü sorgu işlemleri ile inceleme tarihleri arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından CMUK.nun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 07.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.