4. Ceza Dairesi 2024/893 E.,  2024/1305 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2991 E., 2023/2252 K.
SUÇ : Göçmen kaçakçılığı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, hükmolunan ceza miktarı itibarıyla koşulları bulunmadığından duruşmalı inceleme isteminin 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilerek, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesince Sanık Hakkında
Göçmen kaçakçılığı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile ikinci fıkrasının (b) bendi ve 62 nci maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ve 45000 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca da hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesince Sanık Hakkında
Göçmen kaçakçılığı suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik; O yer Cumhuriyet savcısının istinaf isteminin sanıktan ele geçirilen paralar ile ilgili kısmının süre yönünden reddine, sanık müdafiinin hükmün tamamı, O yer Cumhuriyet savcısının ise suçta kullanılan aracın müsaderesi ile ilgili kısmı için ise istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafilerinin temyiz istemi, sanığın göçmen kaçakçılığı yapmak saikiyle hareket etmediğine ve suç işleme iradesinin bulunmadığına, suçun manevi unsurunun oluşmadığına, göçmenlerin taşındığı mesafenin kısa olması nedeniyle onur kırıcı muameleye maruz kaldıklarının kabul edilemeyeceğine, sanığın soruşturmada baskı altında ifade verdiğine, savunma hakkından yoksun bırakıldığına, sanığın soruşturmada menfaat çatışması olan şahıs ile aynı müdafi tarafından temsil edildiğine, sanığın, göçmenlerin yurt dışına kaçma gibi bir gayeleri olduğunu bilmediğine ve mahkûmiyet hükmünün bozulmasına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Ayvacık İlçe Jandarma Komutanlığı ekiplerince olay günü sanığın kullandığı aracın durumundan şüphelenilerek durdurulduğu, araçta yapılan incelemede araç içerisinde toplamda 40 kişiden oluşan Afgan uyruklu göçmenin tespit edildiği, netice itibariyla sanığın 15 kişi kapasiteli aracı ile bu araca insan onuru ile bağdaşmayacak şekilde göçmen grubunu yasa dışı yollardan yurt dışına çıkışlarını sağlamak amacıyla maddi menfaat temin ederek taşımış olduğu kabul edilmiş ve Mahkemece sanığın eylemi sabit görülerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesinin kararında; sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan yapılan ve mahkûmiyetle sonuçlanan yargılamada, sanıktan ele geçirilen paralar ile ilgili bir karar verilmemiş olması nedeniyle O yer Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan istinaf başvurusunun süre yönünden reddedildiği, adli emanette kayıtlı 23.350 TL.'nin müsaderesi talep edildiği halde bu konuda bir karar verilmemiş olmasına ilişkin kısmın eleştiri konusu yapıldığı, O yer Cumhuriyet savcısının araç müsaderesi ve sanık müdafiinin istinaf taleplerine yönelik ise usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde veya usuli işlemlerde herhangi bir eksikliğin olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu Bölge Adliye Mahkemesince kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanık Müdafilerinin Temyiz Sebepleri Yönünden
a. Göçmen şahısların beyanları, teşhis tutanakları, kolluk tutanakları, sanık savunması, tanık Ş.N.'nin aşamalardaki anlatımları ve yakalanan göçmen sayıları birlikte değerlendirildiğinde sanığın göçmenlerden kaynaklı bilgisinin bulunmadığına, aracına aldığı şahısların tarım işçisi olduklarına yönelik suçtan kurtulmaya dönük beyanlarına itibar edilmeyerek sanığın üzerine atılı göçmen kaçakçılığı suçunu işlediği yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiş ve sanık müdafilerinin sübuta yönelik temyiz sebeplerinin reddi gerekmiştir.
b. Kovuşturma aşamasında göçmenlerin taşındığı araca ilişkin alınan bilirkişi raporu, 15 kişilik araçta 40 kişinin taşınması ile göçmenlerin taşındığı mesafe dikkate alındığında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin uygulanmasında isabetsizlik görülmemiştir.
c. Temyiz sebebi olarak ileri sürülen adil yargılanma hakkı ile savunma hakkının ihlali yönünden Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6 ncı maddesinde de güvence altına alınan adil yargılanma hakkının ihlali sonucuna sebebiyet verecek ve böylece Anayasa ve uluslararası sözleşmelerde güvence altına alınan savunma hakkının kısıtlanması sonucuna neden olacak koşulların incelemeye konu olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından hükümde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmamıştır.
d. Tüm dosya kapsamı, göçmenlerin anlatımları, teşhis ve olay tutanakları, bilirkişi raporu ile Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen deliller karşısında, suçun sübuta erdiğinin kabulü ile sanığın mahkûmiyeti yönünde Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Belirlenerek yapılan incelemede sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Adli Emanet'e kayıtlı 23.500 TL. hakkında her zaman karar verilebileceği değerlendirilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ayvacık Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.02.2024 tarihinde karar verildi.