4. Ceza Dairesi 2023/11526 E.,  2025/16247 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/805 E., 2023/787 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi özetle; pişman olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1.Tanık ...'nun aşamalarda alınan beyanları birlikte değerlendirildiğinde sadece sanığın genel olarak aynı koğuştaki diğer kişilere kötü davranıp hakaret ettiğinden bahsettiği ama olay tarihinde mağdur ...'a hakaret ettiğine dair herhangi bir anlatımının bulunmadığı, tanıklar ... ile ...'ın kovuşturma aşamasında beyanları tespit edilirken kimlik bilgilerinde karışıklık yapılarak 2 tanık için de ...'ın kimlik bilgileri yazılarak karışıklık yaratıldığı, soruşturma aşamasındaki beyanları hükme esas alınan tanıklar ... ve ...'nin ise adres araştırması yapılarak tespit edilen adresinden çağrılıp yöntemince dinlenilmeleri gerektiği gözetilmeden tahliye olduklarından bahisle kovuşturma aşamasında dinlenilmelerinden vazgeçildiği anlaşılmakla; sanığın mağdur ...'a yönelik hakaret suçunda ihtilat öğesinin oluşup oluşmadığının tespiti bakımından, soruşturma evresindeki anlatımlarından olaya ilişkin bilgi sahibi oldukları anlaşılan ... ile ...'nin ve kovuşturma aşamasında kimlik tespitinde hata yapılan ve olay hakkında bilgisi olduğu anlaşılan ...'ın tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılıp usulünce dinlenilmeleri ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,
2.Kabule göre de, hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir. Yargılamaya konu somut olayda; sanığın mağdur ...'e yönelttiği sözün, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, ağır eleştiri, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı, ayrıca dosya kapsamı itibariyle de hükme esas alınan tanıklar ile arasında husumet bulunduğunu beyan eden sanığın kurum müdürüne hakaret etmediğine yönelik savunması gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanması,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Muğla 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.10.2025 tarihinde karar verildi.