4. Ceza Dairesi 2021/16131 E.,  2023/22311 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/173 E., 2016/154 K.
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı ve güvenlik tedbirine hükmedilmesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun ( 1412 sayılı Kanun ) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun ( 5271 sayılı Kanun ) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun ) 32 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteğinin, müvekkilinin atılı suçları işlemediğine, lehine olan tanık beyanının hükme esas alınmadığına sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu anlaşılmıştır.
III.OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile katılanın komşu oldukları ve aralarında husumet bulunduğu, olay tarihinde karşılaştıklarında sanığın katılana "A.ın kokuyor, erkeklerle yatıyorsun." demek sureti ile hakaret ettiği ve yerden aldığı taşı katılana attığı iddiasıyla sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından açılan davada, sanığın atılı suçları işlediği sabit ise de sanık hakkında Adli Tıp Kurumu'ndan alınan 27.01.2016 tarihli sağlık kurulu raporuna göre, sanığın mevcut akıl hastalığının işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılamasını ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli ölçüde azaltıcı nitelikte zeka geriliğinin etkisi altında olduğu suç tarihinde sanığı bulunduğu suçlara yönelik ceza sorumluluğunun olmadığına dair tespiti göz önüne alınarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
2. Sanığın atılı suçlamaları kısmen kabul ettiği anlaşılmıştır.
3. Adli Tıp Kurumundan alınan 27.01.2016 tarihli rapor ile tanık P.Y.'nin beyanları dosyada mevcuttur.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın yargılamaya konu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezalarının türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın savunmasının alındığı 06.10.2015 tarihi olduğu ve bu tarihten itibaren, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.10.2023 tarihinde karar verildi.