4. Ceza Dairesi 2017/5453 E. 2018/2629 K. — Yargıtay Kararı :: Hukuk Asistan
Yargıtay Kararı

4. Ceza Dairesi 2017/5453 E. 2018/2629 K. — Yargıtay Kararı

4. Ceza Dairesi 2017/5453 Esas 2018/2629 Karar 14.02.2018
4. Ceza Dairesi 2017/5453 E.,  2018/2629 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Beyanına itibar edilen olayın tek tanığı ...'nin sanığın dayısı olması karşısında, tanıklıktan ve yeminden çekinme hakkı hatırlatılmadan dinlenmesi suretiyle CMK’nın 45 ve 51. maddelerine aykırı davranılması,
2- Sanığın aşamalardaki savunmasında, mağdurun devamlı kendisine küfürlü sözler söylediğini belirtmesi karşısında,olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık lehine uygulanma olanağının tartışılmaması,
3-Mağdurun beyanlarında sanığın süreklilik arz eden eylemlerini anlatması ve tanık Necmi'nin aşamalarda 01.11.2014 tarihinde mağdurun yüzünde çizik olduğunu gördüğünü ve sanığın o yıl kurban bayramında kendi evlerine gelip mağduru kastederek ''onu dağa götürüp döveceğim'' biçiminde tehdit sözleri söylediğini belirtmesi karşısında, tehdit suçunun uzlaşmaya tabi olmayan TCK'nın 86/3-a maddesinde düzenlenen yaralama suçuyla birlikte işlenip işlenmediğinin açıkça mağdura ve tanığa sorularak belirlenmesi ve sonucuna göre suçların farklı tarihlerde işlendiğinin belirlenmesi halinde, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Bu kararı dosyanızda kullanın

Hukuk Asistan ile Yargıtay, Danıştay ve emsal kararlarında gelişmiş arama yapın; kararları dosyalarınıza ekleyin, UYAP ve UETS entegrasyonuyla işlerinizi tek yerden yönetin.

Bize yazın