4. Ceza Dairesi 2014/41605 E.,  2015/33095 K.

Tebliğname No : 4 - 2013/221296
MAHKEMESİ : Mardin(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 24/04/2013
NUMARASI : 2013/97 (E) ve 2013/318 (K)
SUÇ : Terk

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Mağdurun, resmi nikah akdi olmaksızın birlikte yaşayan sanıkların bu beraberliğinden 14.01.2013 tarihinde dünyaya geldiği, sanıkların birlikte yaşamasını istemeyen sanık Halime'nin annesi Latifa'nın, doğumdan bir hafta sonra sanıkların evine giderek sanık
Halime'yi mağdur çocuğunu bırakarak baba evine dönmesi konusunda ikna etmesi üzerine, Halime’nin de mağduru diğer sanık Ali'ye teslim ettiği, sanık Ali'nin bir haftalık mağdura tek başına bakamayacağı için Çocuk Esirgeme Kurumu'na bırakacağını söylemesi karşısında, sanık Halime'nin de bu teklifi kabul ederek evi terk etmesi üzerine bu kez sanık Ali'nin annesi olmadan mağduru Çocuk Esirgeme Kurumuna bırakamayacağını düşünerek, Kuruma yakın bir yerde işlek cadde üzerinde park halinde bulunan bir aracın kaputunun üstüne, puset içerinde ve “çocuk yuvasına götürülmesi rica olunur” şeklindeki bir notu da üzerine bıraktıktan sonra, mağdurun başkası tarafından güvenli bir şekilde alınıncaya kadar onu uzaktan gözlemesi, ardında da bebek mağdurun Çocuk Esirgeme Kurumu’na yerleştirilmesi şeklinde gerçekleşen olaylarda, suçun “kendi haline terk” unsurunun gerçekleşmediği gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar A.. C.. ve H.. A..'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın
esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/07/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY:
TCK’nın 233/1. maddesi hükmüne göre aile hukukundan doğan bakım, eğitim veya destek olma yükümlülüğünü yerine getirmeyen kişi, .. cezalandırılır.
Sanık anne ve babanın, bebeklerinin bakım hakkına ilişkin velayet görevini yerine getirmemeleri ve Medeni Kanunun 339/1. maddesindeki “Ana ve baba, çocuğun bakım ve eğitimi konusunda onun menfaatini göz önünde tutarak gerekli kararları alır ve
uygularlar.” hükmüne aykırı hareket ederek bebeklerini başkasının bulmasına elverişli biçimde terk etmelerinin TCK’nın 97. maddesine uygun değil ise de, 233. maddesine uyar nitelikte bulunduğunu düşündüğümden sayın çoğunluğun sanıkların beraatine ilişkin bozma kararına katılamıyorum.