4. Ceza Dairesi 2012/3573 E.,  2012/32271 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.01.2007 tarih ve 3-9 esas 2007/18 kararında belirtildiği üzere; Anayasanın 40/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 232/6 ve 34/2. maddeleri ve 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesine göre gereğince kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, yasa yoluna başvuru süresinin başlangıcı ile başvuru yönteminin gösterilmemesi karşısında, sanık ...'un temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede sanıkların görevi yaptırmamak için direnme eylemlerinin birden çok görevliye karşı tek bir fiille işlenmesi karşısında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından ve eylemin birden fazla kişi tarafından işlendiğinden bahisle artırım yapılırken uygulama maddesinin, TCK'nın 265/3. maddesi yerine 65/3. madde olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edildiğinden bozma yapılmamış, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Sanıklara yükletilen görevi yaptıramak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
1-Sanık ... ve ... hakkında hakaret suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nın 125/3-a, 125/4. maddeleri gereğince belirlenen cezadan, aynı Yasanın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken, 1 yıl 2 ay 17 gün hapis yerine hesap hatası yapılarak 1 yıl 2 ay 27 gün hapis olarak fazla ceza tayini,
2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesi uyarınca denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olacağı gözetilmeden, mahkumiyet hükümlerinde mükerrir olan sanıklar ... ve ... hakkında, TCK'nın 58/7 maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,
Yasaya aykırı, sanıklar ..., ... ve ...'un temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, sanıklar ... ve ... hakkında,
a) 5237 sayılı TCK'nın 125/3-a,125/4.maddeleri gereğince hükmedilen cezadan, aynı Yasanın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldıktan sonra bulanan miktarın 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası olarak düzeltilmesine,
b) Sanıklar ... ve ...'ın "cezalarının infazından sonra 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" dair kısmın hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "sanıkların cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresi eklenmesine biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 26.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.