3. Hukuk Dairesi 2012/9039 E.,  2012/15183 K.

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 01.11.2009 gününden başlayarak aylık 10.101,00 TL + KDV olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile aylık kiranın KDV hariç 9.000 TL olarak tesbiti cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, 01.11.2009 tarihinden itibaren aylık kiranın 10.101 TL + KDV olarak tespiti talep ve dava edilmiştir.Davalı taraf, artırım isteminin fahiş olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece; bilirkişi kurulundan alınan raporlar doğrultusunda davalının eski kiracılığı da gözetilmek suretiyle hak ve nesafete göre belirlenen aylık kira parasının 01.11.2009 tarihinden başlayan yeni dönemde KDV hariç 9.000 TL olarak tespiti yönünde hüküm tesis edilmiş; hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Kira parasının tespiti davaları yasa boşluğu nedeniyle Yargıtay içtihatları ile doldurulmuştur. Kira parasının tespiti davaları kamu düzeni ile ilgili davalar kapsamındadır (HGK.31.5.2005 gün ve 2006/3-311-324) Ayrıca, Gelir Vergisi Kanununun 70.maddesi ile Katma Değer Vergisi Kanununun 1/1-f, 8/1-h, 10/f maddelerine göre kira geliri elde eden bir kısım kiralayanların Katma Değer Vergisi mükellefi olması ve elde ettikleri kira gelirinin bir bölümünü Katma Değer Vergisi olarak vergi dairelerine ödemeleri vergi yasalarınca düzenlenen bir konudur.Mahkemece KDV’den kiralayanın sorumlu olması nedeniyle kira parasının içinde Katma Değer Vergisinin de olduğu gözönünde bulundurularak kira parasının KDV dahil olmak üzere tesbitine karar verilmesi gerekirken, Katma Değer Vergisi hariç hesaplayan bilirkişi raporu ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.