3. Ceza Dairesi 2020/2189 E. 2020/16826 K. — Yargıtay Kararı :: Hukuk Asistan
Yargıtay Kararı

3. Ceza Dairesi 2020/2189 E. 2020/16826 K. — Yargıtay Kararı

3. Ceza Dairesi 2020/2189 Esas 2020/16826 Karar 19.11.2020
(Kapatılan)3. Ceza Dairesi 2020/2189 E.,  2020/16826 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında “Hakaret” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Sanığın aşamalarda değişmeyen istikrarlı savunmaları ile üzerine atılı “kasten yaralama” suçuna yönelik samimi ikrarı karşısında, üzerine atılı hakaret suçunu kabul etmemesi, olaya ilişkin görgü tanığının bulunmaması karşısında, katılanın soyut beyanı dışında, sanığın hakaret suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, mahkûmiyete yeter, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek, yargılaması konusu suçtan beraati yerine, hangi delile istinaden suçun sübuta erdiğinin kabulü de denetime imkan verecek şekilde tutanaklara yansıtılmadan, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule ve uygulamaya göre de;
b) Güncel adli sicil kaydına göre tekerrüre esas başkaca mahkûmiyeti bulunmayan, 25/09/1993 doğumlu olan sanık hakkında tekerrüre esas alınan Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesine ait 09/07/2008 tarihli, 20007/328 Esas ve 2008/317 Karar sayılı ilam ile 28/08/2007 tarihinde işlediği “Çocukların Cinsel İstismarı” suçundan hüküm kurulurken, suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 31/2. maddesinin uygulandığı anlaşılmakla, TCK'nin 58/5. maddesi gereğince 18 yaşından önce işlenen suçlar nedeniyle verilen cezaların tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA,
2) Sanık hakkında “Kasten Yaralama” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak, Pamukkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca tanzim olunan ve hükme esas alındığı anlaşılan 15.04.2015 tarihli raporda, “Anabilim Dalı Başkanlığımızca yapılan muayenesinde burun dorsumunda sağa deviasyon gözlendi, meydana gelen nazal fraktür, basit tıbbi müdahale ile giderilemez, hayat fonksiyorlarına etkisi hafif (1) derecedir.” şeklinde görüş belirtildiği ancak burun kemiğinde meydana gelen görünüm değişikliğine ilişkin yüzde sabit iz’e ya da yüzün sürekli değişikliğine neden olup olmadığı hususlarında herhangi bir kanaat belirtilmediği, bu itibarla söz konusu raporun hüküm kurmaya elverişi olmadığı anlaşılmakla, katılanın, tüm tedavi evrakları, film ve grafileri ile geçici ve kati raporları ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu ilgili Şube Müdürlüğüne sevki sağlanarak, 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerinde belirtilen tüm ölçütleri kapsayacak şekilde nihai rapor temini ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yetersiz rapora istinaden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule ve uygulamaya göre de;
b) Güncel adli sicil kaydına göre tekerrüre esas başkaca mahkûmiyeti bulunmayan, 25/09/1993 doğumlu olan sanık hakkında tekerrüre esas alınan Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesine ait 09/07/2008 tarihli, 20007/328 Esas ve 2008/317 Karar sayılı ilam ile 28/08/2007 tarihinde işlediği “Çocukların Cinsel İstismarı” suçundan hüküm kurulurken, suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 31/2. maddesinin uygulandığı anlaşılmakla, TCK'nin 58/5. maddesi gereğince 18 yaşından önce işlenen suçlar nedeniyle verilen cezaların tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un
321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 19/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Bu kararı dosyanızda kullanın

Hukuk Asistan ile Yargıtay, Danıştay ve emsal kararlarında gelişmiş arama yapın; kararları dosyalarınıza ekleyin, UYAP ve UETS entegrasyonuyla işlerinizi tek yerden yönetin.

Bize yazın