3. Ceza Dairesi 2017/20007 E. 2018/15886 K. — Yargıtay Kararı :: Hukuk Asistan
Yargıtay Kararı

3. Ceza Dairesi 2017/20007 E. 2018/15886 K. — Yargıtay Kararı

3. Ceza Dairesi 2017/20007 Esas 2018/15886 Karar 24.10.2018
3. Ceza Dairesi 2017/20007 E.,  2018/15886 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;
1) Katılan hakkında Kızılcahamam Devlet Hastanesince düzenlenen 28.11.2014 tarihli geçici raporda “başında 3 cm boyutunda kesisi mevcut olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği, kat'i raporun sevkli gittiği hastane tarafından verilmesinin uygun olacağının” belirtildiği, Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 30.12.2014 tarihli kesin raporda herhangi bir bulguya yer verilmeksizin yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin belirtildiği böylece katılanın yaralanmasının ne şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği hususunda şüpheli bir durum olduğu anlaşılmakla, katılanın tedavi gördüğü hastanelerden film, grafi ve tedavi evrakları temin edilerek en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünden raporu alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,
2) Sanığın katılanın kendisine hakaret etmesi üzerine suçu işlediğini savunması karşısında, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas, 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiğinin belirtilmesi karşısında, sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
3) Sanık hakkında TCK’nin 53. maddesi gereğince hak yoksunlukları uygulanırken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 sayılı Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Bu kararı dosyanızda kullanın

Hukuk Asistan ile Yargıtay, Danıştay ve emsal kararlarında gelişmiş arama yapın; kararları dosyalarınıza ekleyin, UYAP ve UETS entegrasyonuyla işlerinizi tek yerden yönetin.

Bize yazın