3. Ceza Dairesi 2013/7762 E.,  2014/253 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık ... müdafinin sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair itirazlarının inceleyen ...Ağır Ceza Mahkemesinin 11/11/2010 tarih 2010/923 D.iş Numaralı kararında; 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi gereğince, 5271 sayılı Yasanın 231.maddesine göre sanığın kabul etmemesi halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği ve geçici 2. Maddesine göre bu kanunun yürürlüğe girdikten itibaren 15 gün içinde başvurmaları halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılma kararlarının tekrar inceleneceği bildirilmesi karşısında, vaki müracaatın 2.maddeden yararlandırma müracaatı olarak kabulü gerektiği düşüncesiyle, bu müracaat nedeniyle ilgili mahkemesince olumlu-olumsuz bir karar verildikten sonra itiraz veya temyiz işleminin yapılması için dosyanın mahkemesine iadesine karar verildiği ancak mahkemesince bu konuda bir karar verilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmış olup sanık ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar hakkında mahallinde karar verilmek üzere dosyanın mahalline İADESİNE,
Sanık ... hakkındaki yaralama eyleminden kurulan hükme yönelen sanık müdafinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
Sanık ... hakkında bıçakla yaralama eyleminden hüküm kurulurken TCK'nin 86/1. maddesine göre hapis cezası belirlendikten sonra TCK'nin 86/3-e maddesince artırım yapılması gerekirken yapılmadan doğrudan 87/1-d-son maddelerince artırım yapılması sonuç cezaya etkili olmayacağından, sanığın cezasında TCK' nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken ise sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine 3 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini ise temyiz edenin sıfatı itibariyle aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık müdafinin diğer temyiz itirazları  reddine, ancak;
5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun TCK'nin 53/3.maddesi uyarınca sanığın kendi alt soyu bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar geçerli olacağı gözetilmeden kendi alt soyu dışındakiler bakımından da koşullu salıverilme tarihine  kadar geçerli olacağı şeklinde hüküm tesisi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca  isteme uygun BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, sanık hakkındaki 2 numaralı hüküm fıkrasının TCK'nin 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin 7. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “5237 sayılı TCK'nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK'nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK'nin 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesine ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.01.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.