23. Ceza Dairesi 2015/15238 E.,  2016/4193 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlal etme, mala zarar verme, kasten yaralama, hakaret
HÜKÜM : 1-TCK'nın 151/1, 62, 52/2 maddeleri uyarınca 2.000 TL adli para cezası
2-TCK'nın 86/2, 62, 52/2 maddeleri uyarınca 2.000 TL adli para cezası
3-TCK'nın 125/1, 62, 52/2 maddeleri uyarınca 1.500 TL adli para cezası,
4-TCK'nın 116/1, 62, 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca 3.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın katılanın yeğeni olduğu, katılana ait eve geldiği, kapıyı tekmeledikten sonra kapının camını kırdığı ve izinsiz eve girdiği, katılana hitaben "senin ananı avradını sinkaf ederim" diyerek hakaret ettiği, akabinde basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı iddia edilen olayda;
1-Sanık hakkında mala zarar verme, hakaret ve kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz incelemesinde;
Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde;
Sanığın savunması, katılan beyanları, tanık anlatımları, olay yeri tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 06/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.