20. Hukuk Dairesi 2013/6932 E.,  2013/8976 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.
Talebi inceleyen merci tarafından verilen hâkimin reddi talebinin REDDİNE ve ret talebinde bulunan davacının 1000.- TL para cezası ile cezalandırılmasına, Hâkimin dosyadan elçekmesinin onaylanmasına ilişkin verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmekle, Dairenin 27.05.2013 tarih ve 2013/1926 - 6089 sayılı kararı ile “... hâkimin reddi için, davalı tarafından ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, H.M.K.’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığından reddi hâkim talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte, hemen hemen aynı nedenlere dayalı olarak yapılan red talebinin reddedilmesi, çekilme kararının uygun bulunması karşısında, davalının kötüniyetli olduğunun kabulünün mümkün bulunmadığından para cezasına hükmedilmesi de doğru değildir.
Davalının red talebi üzerine mahkeme hâkimi tarafından, hemem hemen aynı nedenlere dayalı olarak verilen çekilme kararının merci tarafından uygun bulunması hususu hükmün kendi içerisinde çelişki doğmasına sebebiyet vermektedir. Ayrıca, duruşma hâkiminin davadan çekilmesi, H.M.K.'nun 36. maddesi anlamında kendi kendini reddetmesi mânâsındadır. Çünkü, hâkimin çekilme kararı verebilmesi, ancak, H.M.K.'nun 36. maddesindeki hallerden birinin varlığı halinde mümkündür. Dava, dosyasındaki bilgi ve belgelerden, H.M.K.'nun 36. maddesindeki anlamda ve hâkimin çekilmesini gerektirecek şekilde bir bulguya rastlanmadığı gibi, hâkimin kendi kendisini reddetmesine ilişkin kararını yerinde bulan merci kararında da, hukukça korunabilecek bir neden veya delile dayanılmadığı görülmüştür...” gereğine değinilerek bozulmasına karar verilmiştir. Bu kez davacı vekili 02.07.2013 tarihli karar düzeltme dilekçesi ile, reddi hâkim kararına karşı ret talebinden sonra hâkim tarafından hakkında şikayette bulunulduğu ve Sulh 6. Ceza Mahkemesinde dava açıldığı, 20132/105 Esas - 2013/4798 Karar sayılı karar ile beraat ettiğinden aralarında husumet doğduğu gerekçesiyle Dairemiz kararının düzeltilmesini talep etmiş olmakla gereği düşünüldü:
Yerel mahkemelerce verilen ve Yargıtay’ca incelenip karara bağlanan hâkimin reddine ilişkin kararların karar düzeltme yolu ile incelenemeyeceği 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.M.U.K.'nun 440/III-3. maddesinde açıklandığından karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine 08/10/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.