20. Ceza Dairesi 2017/2101 E.,  2017/7224 K.

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Sağlık için tehlikeli madde temin etme
Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
1-Sanığın suçlamayı kabul etmediği, suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan ... ve ...'ın olay günü tükettikleri alkollü içkiyi ... Büfeden normal boylu, şişman, 40-45 yaşlarında bir erkek şahıstan satın aldıklarını beyan ettikleri, yargılama sonucu hem büfenin ortağı olduğunu beyan eden sanık hem de büfenin işletmecisi olduğunu beyan eden ve hakkında verilen hükmün açıklanması geri bırakılan diğer sanık ... hakkında hüküm kurulduğu anlaşılmakla; ... ve ...'ın alkollü içkiyi sanıktan satın alıp almadıkları hususunda yeterli araştırma ve yüzleştirme yapılmadan eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması,
2-Suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan, 20/01/2001 tarihinde yürürlüğe giren 4619 sayılı Kanun'un 3. ve 4. maddeleri ile değişik 4250 sayılı Kanun'un 19. ve 28. maddelerindeki "tüm ticari ve kamuya açık yerlerde, tüketilmek veya beraberinde götürülmek üzere 18 yaşından küçüklere alkollü içecek satılması ve sunulması yasaktır.", bu yasağa uymayanlar "altmış milyon Türk Lirasından altıyüz milyon Türk Lirasına kadar adli para cezası ile cezalandırılır." hükmü gereğince ceza tayini yerine, suç tarihinden sonra 11/06/2013 tarihinde yürürlüğe giren ve sanığın aleyhine olan 6487 sayılı Kanun'un 2. ve 3. maddeleri ile yeniden düzenlenen 4250 sayılı Kanun'un 7. maddesinin yönlendirmesiyle 5237 sayılı TCK'nın 194/1. maddesine göre cezalandırılmasına karar verilmesi,
3-Sanığın TCK’nın “53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğunun, “kendi alt soyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar”, “kendi üst soyu ve diğer kişiler” yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” sürmesine karar vermek gerektiği gözetilmeden, 53. maddenin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturulması ve 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazı bu nedenlerle yerinde görüldüğünden; hükmün BOZULMASINA, 25.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.