2. Hukuk Dairesi 2012/2894 E.,  2012/22528 K.

MAHKEMESİ :Çerkezköy 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
TARİHİ :18.11.2011
NUMARASI :Esas no: 2008/790 Karar no:2011/850

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, her üç dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-davacı kadının ziynetler hakkında harcı verilerek usulüne uygun açılmış bir dava ve karşı davasının bulunmamasına göre davalı-davacının ziynetlere yönelik temyizi yersizdir.
2-Davalı-davacı kadının boşanma ve birleşen nafaka davasına yönelik temyizinin incelenmesine gelince;
a-Tarafların bir buçuk yıl nişanlı kaldıkları, bu süre zarfında davacı-davalı kocanın eşinin görme özrünü öğrendiği anlaşılmaktadır. Davalı-davacı kadının gözlerinin az görmesi konusunda beyanda bulunmaması güven sarsıcı davranış olarak kabul edilemez. Toplanan delillerden eşini evden kovan davacı-davalı koca tamamen kusurludur.
Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)
Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.
b-Davalı-davacı kadının birleşen davası Türk Medeni Kanununun 197. maddesi gereğince tedbir nafakası istemine ilişkindir. Davalı-davacı kadının ayrı yaşamakta haklı olduğu da kanıtlanmıştır. Mahkemece bu yön nazara alınmadan tedbir nafakasının “kararın kesinleşmesine kadar devamına” şeklinde hüküm tesisi de bozma nedenidir.
c-Davalı-davacı kadın hakkında boşanma davası açılmakla ayrı yaşama hakkını kazandığına göre, boşanma davasının dava tarihinden itibaren Türk Medeni Kanununun 169. maddesi uyarınca kadın yararına tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, nafakanın 10.06.2011 tarihinden başlatılması doğru olmamıştır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/a-b-c bentlerinde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, davalı-davacı kadının ziynetlere yönelik temyizinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.26.09.2012 (Çrş.)