2. Ceza Dairesi 2023/14159 E. 2025/15700 K. — Yargıtay Kararı
2. Ceza Dairesi 2023/14159 Esas 2025/15700 Karar 17.09.2025
2. Ceza Dairesi 2023/14159 E., 2025/15700 K.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1735 E., 2022/1427 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafîinin temyizinin, İlk Derece Mahkemesinde sanığın savunmasının isnad edilen suça göre müdafî huzurunda alınması gereğine uyulmadığına, suçu kabul etmemekle birlikte eylemin basit hırsızlık suçunu oluşturduğuna, söz konusu katılan beyanlarına göre suça konu telefonun bina ve eklentileri içinde muhafaza altına alınmamış olduğuna, değer azlığı sebebiyle TCK'nın 145. maddesindeki indirimin uygulanması gerektiğine, 02.04.2021 tarihli şikâyetten vazgeçme dilekçesinde katılanın tüm zararının karşılandığı belirtilmiş olmakla zararın tam olarak ne zaman giderildiğine ilişkin yeterli araştırma yapılmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; Şikâyetçinin ilk derece mahkemesinin 18.03.2021 tarihli kararından sonra sunduğu 02.04.2021 tarihli dilekçesi ile zararının karşılandığını belirtmesi karşısında hüküm tarihi ile dilekçe tarihi arasındaki sürenin kısa olduğu da gözetilerek şikâyetçiden zararının tam olarak hangi tarihte karşılandığı sorularak sonucuna göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafîinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebeple 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu kararı dosyanızda kullanın
Hukuk Asistan ile Yargıtay, Danıştay ve emsal kararlarında gelişmiş arama yapın; kararları dosyalarınıza ekleyin, UYAP ve UETS entegrasyonuyla işlerinizi tek yerden yönetin.
İnternet sitemizde gizliliğinizi koruyabilmek ve size daha iyi bir deneyim sunmak için sınırlı sayıda çerezler yer alır. Kullandığımız çerezler hakkında daha fazla bilgi edinmek için Çerez Politikamıza bakın.