2. Ceza Dairesi 2021/11933 E.,  2024/894 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/841 E., 2016/366 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet savcısı, sanık
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

1-Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;
10.05.2016 tarihinde verilen hükme karşı 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310/3. maddesinde öngörülen bir aylık yasal süreden sonra 13.06.2016 tarihinde temyiz eden O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
a.Soruşturma aşamasında bilgisi alınan sıfatıyla ifade veren H.H.S.'nin olay günü 20.30 sıralarında şikâyetçinin motosikletinin garajda olduğu, saat 22.00 sıralarında ise, garaj kapısının açık olduğunu fark etmesi ile şikâyetçiye haber verdiği yönündeki beyanı ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde gece vaktinin saat 19.22'de başladığının anlaşılması karşısında; eylemin gece vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezadan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143/1. maddesi uyarınca artırım yapılması, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan ise aynı Kanun'un 116/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,
b.5237 sayılı Kanun'un 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle hırsızlık suçu ve bu suç ile birlikte işlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
c.08.03.2016 tarihli duruşmada şikâyetçinin kamu davasına katılmasına karar verilmiş ise de; 10.05.2016 tarihli duruşmada şikâyetçinin şikâyetten vazgeçtiğini beyan etmesi nedeniyle katılma kararının hükümsüz kaldığı gözetilmeden gerekçeli karar başlığında şikâyetçinin taraf sıfatının katılan olarak gösterilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan sebeplerden dolayı diğer yönleri incelenmeksizin istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 18.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.