Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın 21/02/2019 tarihli dilekçesinde temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılması karşısında, eski hale getirme isteği hakkında karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle, mahkemenin 22/02/2019 tarihli ek kararının hukuki geçerlilikten yoksun olduğu anlaşıldığından, söz konusu ek karar kaldırılarak yapılan incelemede; Sanığın yüzüne karşı verilen 15/11/2018 tarihli hükme yönelik,CMK'nın 291/1. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süreden sonra yapmış olduğu 21/02/2019 tarihli temyiz isteminin ve yerinde görülmeyen eski hale getirme talebinin aynı Kanun'un 298/1. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 08/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu kararı dosyanızda kullanın
Hukuk Asistan ile Yargıtay, Danıştay ve emsal kararlarında gelişmiş arama yapın; kararları dosyalarınıza ekleyin, UYAP ve UETS entegrasyonuyla işlerinizi tek yerden yönetin.
Sitemizin çalışması için zorunlu çerezleri kullanıyoruz. Ziyaret istatistikleri için Google Analytics, reklam ölçümü için Meta Pixel çerezlerini ise yalnızca onay verirseniz kullanırız. Ayrıntılar Çerez Politikamızda.