2. Ceza Dairesi 2016/2245 E. 2018/9012 K. — Yargıtay Kararı :: Hukuk Asistan
Yargıtay Kararı

2. Ceza Dairesi 2016/2245 E. 2018/9012 K. — Yargıtay Kararı

2. Ceza Dairesi 2016/2245 Esas 2018/9012 Karar 12.07.2018
2. Ceza Dairesi 2016/2245 E.,  2018/9012 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Katılana ait tüfeğin 15.11.2012 tarihinde çalınmasının ardından İlçe Emniyet Müdürlüğü Kom Büro Amirliğince Uyuşturucu Madde Ticaretini Önleme ve Kullanımını en aza indirme çalışmaları sırasında, Tarsus 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/354 değişik iş nolu arama kararına istinaden sanığın evinde yapılan 27.03.2013 tarihli aramada suça konu tüfeğin ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, evinde bulunan ruhsatsız av tüfeğinin rahmetli olan kayın babasından kaldığını, tüfeğin 5 yıldan bu zamana kendilerinde olduğunu, hatıra olarak evde bulundurduklarını belirttiği halde , kovuşturma aşamasında , uzaktan akrabası olan ancak açık kimlik bilgisini ve adresini bilmediği Murat adında bir şahsın yaklaşık bir yıl önce gelerek söz konusu tüfeği kendisine verdiğini, verirken de “bu kayın babandan kalmıştı, 5 yıldır da bendeydi, artık size verme zamanı geldi” dediğini, tüfeği bu şahsa inanıp aldığını belirttiği, ancak suça konu tüfeğin çalınması ile yakalanması arasında 4 ay 12 günlük süre geçtiği de dikkate alınarak, sanığın çelişkili savunmalarının kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu kabul edilerek hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması.
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 12/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Bu kararı dosyanızda kullanın

Hukuk Asistan ile Yargıtay, Danıştay ve emsal kararlarında gelişmiş arama yapın; kararları dosyalarınıza ekleyin, UYAP ve UETS entegrasyonuyla işlerinizi tek yerden yönetin.

Bize yazın