2. Ceza Dairesi 2013/28545 E.,  2013/30730 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma
HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-) Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:
6352 sayılı Yasanın Geçici 2.maddesinin 2. fıkrası uyarınca Yargıtay 2.Ceza Dairesinin 30.07.2012 tarihli iade kararı sadece elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olup,iade kararı sonrası kurulan beraat hükmü hukuken geçersiz olduğu, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvuruları geçerli olduğundan, sanığın mühür bozma suçundan 15.04.2010 tarihinde verilen beraat hükmüne yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;
Bilirkişi raporunda kurulu güce göre tüketilmesi gereken elektrik miktarının 1389.58 Kwh,fiilen tüketilen tutarın ise 2275 Kwh olduğu ve bu nedenle kurulu gücün altında bir kullanım olmayıp kaçak elektrik kullanılmadığının bildirilmesi karşısında,mührün konuluş amacına aykırı bir davranışın varlığından söz edilemeyeceğinden,mahkemece beraat kararı verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden,tebliğnamenin bozma görüşü benimsenmemiştir.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre,katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak( ONANMASINA),
2-) Sanık hakkında elektrik hırsızlığı suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,yazılı şekilde “beraat” kararı verilmesi,

T.C.
YARGITAY
2. Ceza Dairesi
TÜRK MİLLETİ ADINA
Y A R G I T A Y İ L A M I

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/4-a maddeleri gereğince sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 23/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.