2. Ceza Dairesi 2013/16546 E.,  2014/22223 K.

Tebliğname No : 2 - 2012/147140
MAHKEMESİ : Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 03/10/2011
NUMARASI : 2011/396 (E) ve 2011/797 (K)
SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sabıkasına esas Aydın 2.Sulh Ceza Mahkemesi'nin 14.01.2008 tarih,580-3 sayılı ilamı uyarınca mükerrir olan sanık hakkında TCK'nın 58.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanık vasisinin temyiz dilekçesinde sanığa “şizoafektif bozukluk tanısı konulduğunu” belirterek,13.12.2005 tarihli Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulu'nun sanığın “Şizoafektif bozukluk rahatsızlığından dolayı davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olması nedeniyle TCK'nın 32/1.maddesi kapsamında bulunduğuna”dair raporunun fotokopisini dosyaya sunması karşısında,TCK'nın 32/1-2.maddeleri uyarınca sanığın “suç tarihi itibariyle akıl hastalığı bulunup bulunmadığı ve bu hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı veya aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtildiği üzere birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak”hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca sadece sanığın kendi alt soyu yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.