2. Ceza Dairesi 2012/11270 E.,  2012/40739 K.

Tebliğname No : 6 - 2010/342924
MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 06/05/2010
NUMARASI : 2010/180 (E) ve 2010/687 (K)
SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yöntemi 5252 sayılı Yasanın 9. maddesinde belirlenmiş olan uyarlama yargılaması; genel hükümlere göre yapılan ceza yargılamasının bütünüyle sonuçlanıp hükmün kesinleşmesinden sonra yürürlüğe giren bir ceza yasasının, kesinleşmiş mahkûmiyet hükmüne, dolayısıyla infaza etkisi bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkin olup, bu nedenle infazı ilgilendiren ve etkileyen bir yargılama faaliyetidir. Ancak bu yargılamanın amacı, kesinleşmiş hükümde suç olduğu saptanan olaya ilişkin lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması ile sınırlı olduğundan, yeniden bir olay yargılaması yapılmasını gerektiren istisnai durumlar dışında, önceki yargılamada iddia ve savunma olarak ileri sürülen görüşler ile delillerin tartışılması ve değerlendirilmesine gerek bulunmamaktadır. Uyarlama yargılaması, sonraki yasanın lehe sonuç doğurup doğurmadığının saptanması, lehe ise uygulanması ile sınırlı, kendine özgü bir yargılamadır. Bu yargılamada, genel hükümlere göre yapılan ceza yargılaması sürecinde kesinleşmiş bulunan önceki kararın dışına çıkılmadan, oradaki suça konu sabit kabul edilen eyleme uygulanması olanağı bulunan yeni yasadaki hükümler bütünüyle uygulanıp yeni yasanın lehe sonuç doğurduğunun saptanması halinde, hükümlünün bu lehe olan sonuçtan faydalanması için, infaz edilebilecek nitelikte bir hüküm kurulmasıyla yetinilecektir.
Somut olayda hükümlünün diğer arkadaşları ile birlikte gece vakti yakınan tarafından muhafaza altına alınan meyve sandıklarını otomobile yükleyip götürmeleri şeklindeki eylemlerine uyan ve suç tarihi itibariyle 765 sayılı TCY.nın 491.maddesinin ilk-son fıkralarında tanımlanan hırsızlık suçu için 02.05.2002 tarihinde verilen 2 yıl hapis cezasına ilişkin ilk hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, C.Başsavcılığının 5237 sayılı Yasa kapsamında ek karar talebi üzerine mahkemece lehe yasa karşılaştırılması yapılmak suretiyle 17.03.2006 tarihinde 5237 sayılı TCY.nın 141/1, 143.maddeleri gereğince hükümlü hakkında 1 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedildiği ve bu kararın lehine olduğu, hükmün müdafii tarafından temyiz edilmesi nedeniyle Yargıtay 6.Ceza Dairesi tarafından hükmün 5271 sayılı CYY.nın 231/5.maddesinin değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulması üzerine, 5237 sayılı Yasa uyarınca kurulmuş olan uyarlama hükmünün sanık lehine olduğu gözetilerek, yeniden 5237 Sayılı Kanun uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabule göre de,
765 sayılı Kanunun lehe olduğunun kabulü halinde kesinleşen karardaki gibi cezaya hükmedilmesi gerekirken 765 sayılı Kanun uyarınca ilk hükümden farklı bir karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 12/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.