19. Ceza Dairesi 2016/16203 E.,  2017/2333 K.

Borçlunun ödeme şartını ihlâli suçundan sanık ...'in, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Niğde İcra Ceza Mahkemesinin;
a) 31/03/2016 tarihli ve 2016/257 esas, 2016/374 sayılı,
b) 2016/258 esas, 2016/375 sayılı,
c) 2016/259 esas, 2016/376 sayılı ve
d)2016/256 esas, 2016/373 sayılı,
Kararları aleyhine Adalet Bakanlığının 07/12/2016 gün ve 11979 sayılı Kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/12/2016 gün ve KYB. 2016-398657 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.
Niğde İcra Ceza Mahkemesinin 31/03/2016 tarihli ve 2016/257 esas, 2016/374 sayılı kararına konu 20/01/2016 tarihli ödeme taahhüdünde toplam faiz 8.754,82 Türk lirası; 2016/258 esas, 2016/375 sayılı kararına konu 20/01/2016 tarihli ödeme taahhüdünde 3.755,63 Türk lirası; 2016/259 esas, 2016/376 sayılı kararına konu 20/01/2016 tarihli ödeme taahhüdünde 1.414,58 Türk lirası ve 2016/256 esas, 2016/373 sayılı kararına konu 20/01/2016 tarihli ödeme taahhüdünde 2.718,68 Türk lirası olarak belirtilmiş ise de, 2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlal suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekalet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiği, ödeme taahhütlerinde belirtilen faizlerin hangi dönemleri kapsadığı, icra takiplerinin kesinleştiği tarihten taahhüt tarihlerine kadar işlemiş ve taahhüt tarihlerinden son ödeme tarihlerine kadar işleyecek faiz olup olmadığı konusunda herhangi bir açıklık olmadığı gibi, alacaklının son ödeme tarihlerine kadar işleyecek faizlerden feragat beyanının da yer almadığı ve bu nedenlerle işleyen ve işleyecek faiz miktarlarının taahhüt tutanaklarında ayrı ayrı gösterilmemesi nedeniyle belirsizlik bulunduğundan taahhütlerin geçerli olmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçların unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Niğde İcra Ceza Mahkemesinin 31/03/2016 tarihli ve 2016/257 esas, 2016/374 sayılı, 2016/258 esas, 2016/375 sayılı, 2016/259 esas, 2016/376 sayılı, 2016/256 esas, 2016/373 sayılı kararlarının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında ödeme şartını ihlal eyleminden dolayı hükmolunan tazyik hapislerinin kaldırılmasına, 16/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.