18. Ceza Dairesi 2015/9312 E.,  2015/7018 K.

Tebliğname No : 4 - 2013/322532
MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 15/07/2013
NUMARASI : 2012/245 (E) ve 2013/268 (K)
SUÇLAR : Hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, hükmolunan ceza miktarı nedeniyle sanık M.. K..'nin duruşmalı inceleme isteğinin 1412 sayılı CMUK’nın 318/1. maddesi uyarınca reddine karar verilerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
A- Sanığa yükletilen hakaret eylemi nedeniyle kurulan hükmün temyizinde;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın, katılanın gıyabında söylemiş olduğu “ayı Ömer” biçimindeki sözleri dışında kalan, duruşma salonunun girişinde söylediği “Mahkemece kabul olunan sözlerinde” hakaret unsurunun bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 43/1. maddesi uygulanarak fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, teliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA,
B- Yaralama eylemi nedeniyle kurulan hükmün temyizine gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Katılanın ve tanıkların aşamalardaki beyanları, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın katılanı kasten yaralamak amacıyla yumruk salladığı ancak isabet ettiremediğinin anlaşılması karşısında, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı, yakasından tutma, silkeleme şeklindeki eylemin kasten yaralama suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden, sanık hakkında tamamlanmış yaralama suçundan hüküm kurulması
Kanuna aykırı ve sanık M.. K.. ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.10.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.