17. Ceza Dairesi 2020/150 E.,  2020/2400 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık hakkında 765 sayılı TCK’nun bir bütün halinde daha lehe olduğu değerlendirildikten sonra, bu Yasa’da yer almayan 5237 sayılı TCK’nun 62. maddesi uygulanarak sanık hakkında takdiri indirime gidilmesi, sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
23.11.2005 tarihli ilk hükümde sanık hakkında 647 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince hürriyeti bağlayıcı cezanın 1.100 YTL adli para cezasına çevrilmesine ve aynı Yasa’nın 6. maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği, kararın yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, CMUK’nun 326/son maddesi gereği 1.100 TL adli para cezasının ve erteleme hükümlerinin kazanılmış hak teşkil ettiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "Sanığın 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına" cümlesinden sonra gelmek üzere "CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, sanık hakkında 647 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince hürriyeti bağlayıcı cezanın 1.100 YTL adli para cezasına çevrilmesine ve aynı Yasa’nın 6. maddesi gereğince ertelenmesine" cümlesinin yazılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.