17. Ceza Dairesi 2016/10956 E. 2018/12366 K. — Yargıtay Kararı
17. Ceza Dairesi 2016/10956 Esas 2018/12366 Karar 11.10.2018
17. Ceza Dairesi 2016/10956 E., 2018/12366 K.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanığın müştekinin çalıştığı işyerine giderek 100,00 TL para vererek 1 tane kola istediği, daha sonra kendisinde bozuk olduğunu söyleyerek parayı geri aldığı, müşteki ile aynı işyerinde çalışan kişi ile tartışmaya başlayarak sanığın kargaşa yarattığı, müştekinin olayın büyümemesi için sanığı göndermeye çalıştığı sırada sanığın müştekiden para üstünü istediği, müştekinin sanığa 1 tane kola ve 96,25 TL fazladan para verdiği olayda paranın zilyedi olan müştekinin rızası dışında sanığın parayı alıp gitmeleri karşısında; sanıkların eyleminin suç tarihine göre TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğundan, tebliğnamede yer alan eylemin TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçuna uyduğuna ilişkin ve suç tarihinde gecenin 21:41'de başladığı, müştekinin beyanına göre ise olayın 21:30 sıralarında olayın olduğunu beyan etmesi nedeniyle olayda TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiği yönündeki tebliğnamedeki görüşlere iştirak edilmemiştir. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1) Sanık müştekiden rızası dışında 96,25 TL'yi aldıktan sonra müştekinin çalıştığı işyerinin içinde bulunduğu alış veriş merkezi güvenlik görevlisine suçunu itiraf ederek polisin gelmesine sebep olduğu olayda, 10.07.2014 tarihli saat 22:50 sıralarında kolluk tarafından düzenlenen tutanakta sanığın 90,00 TL'yi rızası ile teslim ettiğinin tespiti ve müştekinin 04.08.2014 tarihli duruşmada karakolda paranın kendisine iade edileceğinin söylendiğini ancak iade edilmediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; suça konu paranın müştekiye teslim edilip edilmediğinin tespit edilip; kısmi iade halinde etkin pişmanlık hükümlerine rızasının olup olmadığı sorulup sonucuna göre TCK'nın 168/1-4 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, 2) Sanığın müştekiye karşı hırsızlık eyleminin müştekinin çalıştığı alış veriş merkezi içinde gerçekleşmesi nedeniyle eylemine uyan TCK'nın 142/2-h maddesi yerine, aynı Yasa'nın 142/2-b maddesinin uygulanması, 3) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 11.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu kararı dosyanızda kullanın
Hukuk Asistan ile Yargıtay, Danıştay ve emsal kararlarında gelişmiş arama yapın; kararları dosyalarınıza ekleyin, UYAP ve UETS entegrasyonuyla işlerinizi tek yerden yönetin.
İnternet sitemizde gizliliğinizi koruyabilmek ve size daha iyi bir deneyim sunmak için sınırlı sayıda çerezler yer alır. Kullandığımız çerezler hakkında daha fazla bilgi edinmek için Çerez Politikamıza bakın.